یک مطالعه جدید نشان میدهد مدت و کیفیت خواب ممکن است با خطر ابتلا به طیف گستردهای از بیماریها ارتباط داشته باشد. پژوهشگران با بررسی دادههای نزدیک به ۱۰۰ هزار نفر دریافتند افرادی که زمان بیشتری را در مرحله خواب REM سپری میکنند، با خطر کمتر ابتلا به ۸۳ بیماری مواجه میشوند. همچنین خواب عمیق بیشتر با کاهش خطر هفت بیماری، از جمله دیابت نوع ۲، مرتبط بود.
این مطالعه که در مجله PLOS Medicine منتشر شده، دادههای ۹۵ هزار و ۵۵۹ بزرگسال بریتانیایی با میانگین سنی ۵۶.۲ سال را بررسی کرد. شرکتکنندگان به مدت یک هفته از شتابسنجهای مچی استفاده کردند تا مدت خواب، زمان سپریشده در مراحل مختلف خواب و میزان منظم بودن الگوی خواب آنها اندازهگیری شود. سپس وضعیت سلامت آنها بهطور میانگین برای ۸.۹ سال پیگیری شد.
پژوهشگران دریافتند خواب REM بیشتر با کاهش خطر بیش از ۸۰ بیماری ارتباط دارد که از جمله آنها میتوان به نارسایی قلبی، فشار خون بالا، فیبریلاسیون دهلیزی، بیماری ایسکمیک قلب، پارکینسونیسم، اماس و انواع زوال عقل اشاره کرد. در مقابل، خواب عمیق بیشتر با کاهش خطر هفت بیماری از جمله دیابت نوع ۲، اختلال افسردگی اساسی، آپنه خواب و بیماری پارکینسون مرتبط بود.
مدت خواب کلی نیز با خطر کمتر ابتلا به دستکم ۵۰ بیماری ارتباط داشت؛ از جمله سوء تغذیه حاصل از کمبود پروتئین و کالری، اسیدوز و دیابت نوع ۲. در مجموع، پژوهشگران ۶ تا ۸ ساعت خواب را مقدار مطلوب عنوان کردند.
در این مطالعه، خواب سبک بیشتر که میتواند نشانه کیفیت پایینتر خواب باشد، با افزایش خطر برخی بیماریها از جمله اختلال افسردگی اساسی ارتباط داشت، اما برای برخی شرایط دیگر مانند نارسایی قلبی و سلولیت، ارتباط متفاوتی مشاهده شد. همچنین زمان بیدار شدن بیشتر در طول شب، پس از به خواب رفتن، با افزایش خطر شش عارضه، از جمله وابستگی به مواد روانگردان، سوءمصرف الکل و آرتروز، همراه بود. الگوهای خواب نامنظم نیز با خطر بیشتر درد شکم، اضطراب و اختلال افسردگی اساسی ارتباط داشتند.
با این حال، نویسندگان تأکید کردند که بخشی از این ارتباطها ممکن است ناشی از علیت معکوس باشد؛ یعنی بهجای اینکه اختلال خواب باعث بیماری شود، خود بیماری بر خواب تأثیر بگذارد. برای مثال، اختلال خواب یکی از علائم شایع افسردگی است.
اسکات ناس، پزشک متخصص طب خانواده که در این مطالعه مشارکت نداشت، توصیه کرد افراد زمان بیدار شدن خود را تا حد امکان ثابت نگه دارند و این برنامه را در روزهای تعطیل نیز ادامه دهند. او همچنین گفت:
«اگر فرد در رختخواب بیدار و مضطرب است، برای ۱۵ تا ۲۰ دقیقه از تخت فاصله بگیرد و پس از بازگشت احساس خوابآلودگی دوباره برای خواب تلاش کند.»
چلسی روهرشب، متخصص علوم اعصاب، نیز بر اهمیت اتاق خواب آرام، تاریک و خنک و داشتن یک برنامه آرامشبخش ۳۰ تا ۶۰ دقیقهای پیش از خواب تأکید کرد. او فعالیتهایی مانند مطالعه سبک، موسیقی آرام، حمام گرم، مدیتیشن و تمرینهای تنفسی عمیق را پیشنهاد کرد و توصیه کرد پیش از خواب از فعالیتهای تحریککننده مانند تماشای محتوا یا استفاده از تلفن همراه پرهیز شود.
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.