یک پژوهش گسترده که بهتازگی در Journal of the American Heart Association منتشر شده، نشان میدهد احتمال ابتلا به بیماریهای قلبی در زنانی که به فیبروم رحم دچارند، تا حدود ۸۰ درصد بیشتر از زنانی است که این تودههای غیرسرطانی را ندارند. این تحقیق توسط پژوهشگران دانشکده پزشکی پرلمان در دانشگاه پنسیلوانیا انجام شده و یکی از بزرگترین مطالعاتی است که تا امروز ارتباط میان این دو مسئله سلامت را بررسی کرده است.
فیبرومهای رحم تودههایی غیرسرطانی هستند که در عضله رحم شکل میگیرند و گسترش آنها بسیار رایج است؛ بهطوری که تخمین زده میشود تا سن ۵۰ سالگی حدود ۸۰ درصد زنان نوعی از آن را تجربه کنند. با این حال، بسیاری از زنان هرگز متوجه وجود فیبروم نمیشوند زیرا بدون علامت است. در مقابل، گروهی دیگر ممکن است با خونریزیهای قاعدگی شدید، فشار لگنی یا دردهای طولانیمدت دستوپنجه نرم کنند. درمان این عارضه بسته به شدت علائم متفاوت است؛ از داروهایی مانند ایبوپروفن برای کنترل درد و قرصهای هورمونی برای کاهش اندازه فیبروم گرفته تا روشهای جراحی برای از بین بردن خونرسانی به فیبروم یا خارجسازی کامل آن.
اما پرسش مهمی که سالها ذهن متخصصان را درگیر کرده، این است که آیا فیبرومها تنها یک چالش محدود به دستگاه تولیدمثل هستند یا پیامدهای گستردهتری برای سلامت عمومی زنان دارند. مطالعه جدید تلاش کرده دقیقاً به این پرسش پاسخ دهد. پژوهشگران برای این کار، دادههای مربوط به حدود ۴۵۰ هزار زن مبتلا به فیبروم را با بیش از ۲ میلیون و ۲۵۰ هزار زن بدون این عارضه مقایسه کردند. زنانی که در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند در بازه سنی ۱۸ تا ۵۰ سال قرار داشته و هیچگونه سابقه یائسگی، بیماری قلبی یا خارجسازی رحم نداشتند. سپس به مدت ۱۰ سال یا تا زمانی که نخستین عارضههای قلبی مانند حمله قلبی، سکته مغزی یا تنگی عروق رخ داد، وضعیت سلامت این افراد پیگیری شد.
نتایج نشان میدهند زنانی که دارای فیبروم هستند، در هر ۱۰۰۰ نفر در سال حدود ۶.۵ عارضه قلبی تجربه میکنند؛ در حالی که این رقم برای زنان بدون فیبروم تنها حدود ۳ عارضه است. به بیان دیگر، بعد از ۱۰ سال خطر بروز مشکلات قلبی در گروه مبتلا ۵.۴ درصد و در گروه سالم ۳ درصد بوده است. حتی زمانی که عوامل مؤثر دیگری مانند نژاد، وزن بدن، دیابت، فشار خون و سیگار در تحلیل نهایی لحاظ شدند، باز هم خطر ابتلا به بیماریهای قلبی در افراد مبتلا ۸۱ درصد بیشتر گزارش شد. نکته نگرانکننده دیگر اینکه زنان زیر ۴۰ سال با فیبروم، بیشترین افزایش خطر را تجربه کردند؛ بهطوریکه احتمال بروز مشکلات قلبی در آنها بیش از سه برابر همتایان بدون فیبروم اعلام شد.
با وجود این نتایج قابلتوجه، پژوهشگران تأکید میکنند که هنوز نمیتوان نتیجه گرفت که فیبرومها علت مستقیم بیماری قلبی هستند؛ بلکه ممکن است عوامل زمینهای مشترکی وجود داشته باشد. دکتر باربارا لوی، متخصص زنان و زایمان در Visana Health که در این مطالعه دخالتی نداشته، در گفتوگو با Medical News Today میگوید:
«التهاب سیستمیک یک عامل مشترک است که هم زمینه بروز فیبرومهای رحمی را ایجاد میکند و هم باعث شکلگیری بیماریهای قلبی عروقی میشود.» او توضیح میدهد که نباید از این پژوهش چنین برداشت شود که فیبرومها بهطور مستقیم خطر قلبی ایجاد میکنند و تأکید دارد: «من نمیگویم فیبرومها باعث التهاب میشوند، اما باور دارم التهاب ریشه مشترک هر دو وضعیت است.»
دکتر لوی توصیه میکند زنان به جای نگرانی بیش از حد، روی عواملی که در کنترل خودشان است تمرکز کنند:
«عوامل محرک التهاب مانند مقاومت به انسولین، خواب ناکافی، استرس مزمن و چربی بدن بالا باید جدی گرفته شوند. زنان باید با اصلاح سبک زندگی، ورزش منظم، تغذیه سالم و خواب کافی از سلامت خود محافظت کنند.»
از سوی دیگر، دکتر ناتالیا دانیلیانتس، جراح مرکز Center for Innovative GYN Care، بر اهمیت توجه جدیتر به فیبرومها توسط جامعه پزشکی تاکید میکند و میگوید:
«سالها اثرات گسترده فیبرومها دستکم گرفته شدهاند. بسیاری از زنان حتی به متخصصی که بتواند درمان مؤثر ارائه دهد ارجاع نمیشوند.» او سپس تأکید میکند: «وقت آن رسیده است که به خارجسازی فیبروم نه بهعنوان یک عمل انتخابی، بلکه بهعنوان بخشی از مراقبتهای پیشگیرانه نگاه کنیم.»
مطالعه جدید هرچند پاسخ قطعی ارائه نمیدهد، اما پیام روشنی دارد: سلامت زنان را نباید تنها در چارچوب باروری و بارداری تعریف کرد. فیبرومها میتوانند حامل پیامهای عمیقتری درباره وضعیت عمومی بدن باشند و زمانی که صحبت از سلامت قلب به میان میآید، شاید تشخیص زودهنگام و درمان بهموقع بسیار حیاتیتر از چیزی باشد که تا امروز تصور میشد.
بیماری مرتبط
بیماری قلبی
بیماری های قلبی به مجموعه ای از اختلالات گفته می شود که قلب و عروق خونی را تحت تاثیر قرار می دهد. این عارضه ها ممکن است به صورت ...
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.