داروی جدید خطر پیشرفت سرطان اندومتر را ۴۱ درصد کاهش داد

نتایج یک کارآزمایی بالینی فاز سوم نشان می‌دهد داروی هدفمند ساسیتوزوماب تیروموتکان (Sacituzumab tirumotecan) ممکن است به کاهش خطر پیشرفت سرطان اندومتر و مرگ ناشی از آن کمک کند. این دارو در مقایسه با شیمی‌درمانی استاندارد، خطر پیشرفت بیماری را ۴۱ درصد و خطر مرگ را ۳۲ درصد کاهش داد. همچنین، میزان پاسخ به درمان در بیمارانی که این دارو را دریافت کردند، بیش از دو برابر گروه شیمی‌درمانی بود.

سرطان اندومتر در لایه داخلی رحم ایجاد می‌شود و شایع‌ترین سرطان دستگاه تناسلی زنان است. اگرچه این سرطان اغلب در مراحل اولیه تشخیص داده می‌شود، درمان آن در صورت گسترش به خارج از رحم یا بازگشت پس از درمان اولیه می‌تواند دشوارتر شود. به‌ویژه زمانی که بیماری پس از دریافت شیمی‌درمانی و ایمونوتراپی پیشرفت می‌کند، گزینه‌های درمانی موجود محدودتر هستند.

یافته‌های این پژوهش که در نشست سالانه انجمن اروپایی انکولوژی پزشکی (ESMO) ارائه و در مجله The Lancet منتشر شده‌اند، نشان می‌دهند ساسیتوزوماب تیروموتکان می‌تواند گزینه درمانی امیدوارکننده‌ای برای این گروه از بیماران باشد.

این دارو به گروهی از درمان‌ها به نام ADC تعلق دارد. این روش درمانی از یک آنتی‌بادی برای شناسایی هدفی مشخص روی سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند و داروی ضدسرطان را به همان سلول‌ها می‌رساند. ساسیتوزوماب تیروموتکان پروتئینی به نام TROP-2 را هدف قرار می‌دهد که در سطح بسیاری از سلول‌های سرطان اندومتر به میزان زیادی وجود دارد. پس از اتصال دارو به این پروتئین، ماده شیمیایی ضدسرطان وارد سلول هدف می‌شود و با متوقف کردن تقسیم سلولی، به مرگ سلول سرطانی منجر می‌شود.

دومنیکا لوروسو، نویسنده مطالعه از دانشگاه هیومنیتاس ایتالیا، توضیح داد:

«این دارو علاوه بر اثرگذاری بر سلول هدف، می‌تواند به سلول‌های سرطانی مجاور نیز آسیب برساند؛ پدیده‌ای که به آن اثر مجاورتی گفته می‌شود.»

در کارآزمایی TroFuse-005، تعداد ۷۷۶ زن مبتلا به سرطان پیشرفته یا عودکننده اندومتر شرکت کردند. همه شرکت‌کنندگان پیش‌تر شیمی‌درمانی و ایمونوتراپی دریافت کرده بودند. پژوهشگران به‌صورت تصادفی ۳۸۶ نفر را در گروه دریافت‌کننده ساسیتوزوماب تیروموتکان و ۳۹۰ نفر را در گروه شیمی‌درمانی استاندارد قرار دادند. این مطالعه در بیش از ۲۰۰ مرکز درمان سرطان در ۲۹ کشور انجام شد.

نتایج نشان دادند خطر پیشرفت بیماری در گروه دریافت‌کننده داروی جدید ۴۱ درصد کمتر بود. همچنین، خطر مرگ در این گروه ۳۲ درصد کاهش داشت. میانه بقای کلی بیماران نیز از ۱۲.۱ ماه در گروه شیمی‌درمانی به ۱۹ ماه در گروه دریافت‌کننده ساسیتوزوماب تیروموتکان رسید؛ یعنی تقریباً هفت ماه افزایش یافت.

علاوه بر این، ۳۵.۱ درصد از بیماران دریافت‌کننده داروی جدید به درمان پاسخ دادند؛ درحالی‌که این میزان در گروه شیمی‌درمانی ۱۷.۳ درصد بود. میانه مدت پاسخ به درمان نیز در گروه داروی جدید ۱۱.۱ ماه و در گروه شیمی‌درمانی ۶.۹ ماه گزارش شد.

لوروسو با اشاره به اهمیت این نتایج گفت:

«این نخستین کارآزمایی بالینی جهانی فاز سوم است که نشان می‌دهد یک دارو از گروه ADC می‌تواند بقای کلی و بقای بدون پیشرفت بیماری را در این بیماران به‌طور معناداری بهبود دهد.»

از عوارض جانبی شایع داروی جدید می‌توان به کم‌خونی، نوتروپنی، التهاب دهان و خشکی یا خارش چشم اشاره کرد. پژوهشگران این عوارض را قابل‌کنترل گزارش کردند. همچنین، قطع درمان به دلیل عوارض جانبی مرتبط با درمان در گروه ساسیتوزوماب تیروموتکان ۳.۱ درصد و در گروه شیمی‌درمانی ۴.۹ درصد بود.

با وجود نتایج امیدوارکننده، بررسی بیشتر ایمنی دارو، به‌ویژه اثرات بلندمدت آن، همچنان اهمیت دارد. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) نیز درخواست مجوز بیولوژیکی این دارو برای بررسی سریع‌تر را پذیرفته است. با این حال، ارزیابی‌های بیشتر و بررسی‌های نظارتی برای مشخص شدن جایگاه این دارو در درمان معمول سرطان اندومتر ضروری خواهند بود.

امتیازات

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

ثبت دیدگاه

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است!