نتایج یک کارآزمایی بالینی جدید نشان میدهد که استفاده از ایمونوتراپی پیش از جراحی ممکن است به کاهش چشمگیر خطر بازگشت سرطان روده بزرگ در برخی بیماران کمک کند؛ یافتهای که در صورت تأیید در مطالعات بزرگتر، میتواند رویکرد درمانی این گروه از بیماران را دگرگون کند.
سرطان کولورکتال، سرطانی که در روده بزرگ (کولون) یا راستروده (رکتوم) آغاز میشود، سومین سرطان شایع در جهان و دومین علت مرگومیر ناشی از سرطان در سراسر جهان است. درمان استاندارد این بیماری معمولاً بر جراحی و در بسیاری از موارد شیمیدرمانی استوار است. با این حال، همه بیماران به شیمیدرمانی پاسخ یکسانی نمیدهند و برخی زیرگروههای ژنتیکی سرطان از این درمان سود محدودی میبرند.
اکنون پژوهشگران کالج دانشگاهی لندن (UCL) در مطالعهای موسوم به NEOPRISM-CRC به بررسی اثربخشی داروی ایمونوتراپی پمبرولیزوماب در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال مرحله ۲ و ۳ با ویژگی ژنتیکی MMR-deficient/MSI-high پرداختهاند. در این کارآزمایی، ۳۲ بیمار به جای دریافت درمان رایج شامل جراحی و سپس چند ماه شیمیدرمانی، به مدت ۹ هفته پیش از عمل جراحی تحت درمان با پمبرولیزوماب قرار گرفتند. نتایج اولیه نشان دادند ۵۹ درصد بیماران پس از دریافت ایمونوتراپی و انجام جراحی دیگر هیچ نشانه قابل تشخیصی از سرطان نداشتند.
اما نکتهای که بیش از همه توجه پژوهشگران را جلب کرده، نتایج پیگیری بلندمدت بیماران است. پس از حدود ۳۳ ماه پیگیری، هیچیک از شرکتکنندگان دچار عود بیماری نشده بودند؛ موضوعی که در مقایسه با نتایج درمانهای استاندارد بسیار قابل توجه است. در شرایط معمول، حدود یکچهارم بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ مرحله ۳ با وجود جراحی و شیمیدرمانی طی سه سال نخست با بازگشت بیماری مواجه میشوند.
دکتر مارنیکس یانسن، دانشمند بالینی مؤسسه سرطان UCL، درباره اهمیت این یافتهها میگوید:
«در گروه ۳۲ نفری مورد بررسی، ۵۹ درصد بیماران پس از ایمونوتراپی و جراحی هیچ سرطان قابل تشخیصی نداشتند و پس از حدود ۳۳ ماه پیگیری نیز هیچ موردی از عود بیماری مشاهده نشد.»
به گفته او، نتایج از این جهت اهمیت دارند که سرطانهای روده بزرگ دارای ویژگی ژنتیکی MMR-deficient/MSI-high معمولاً پاسخ کمتری به شیمیدرمانی میدهند و بیماران مبتلا به این نوع سرطان اغلب ناچارند ماهها تحت درمانهای استاندارد قرار گیرند.
پژوهشگران معتقدند یکی از دلایل موفقیت این رویکرد آن است که ایمونوتراپی پیش از جراحی و در حالی انجام میشود که تومور هنوز در بدن حضور دارد. یانسن در این باره توضیح میدهد:
«پیش از جراحی، تومور همچنان در بدن وجود دارد و سیستم ایمنی میتواند حجم زیادی از مواد مرتبط با سرطان را شناسایی کند. این موضوع ممکن است به آموزش و تقویت پاسخ ضدسرطانی سیستم ایمنی کمک کند.»
بخش دیگری از این مطالعه بر استفاده از آزمایشهای بسیار حساس خون برای ردیابی DNA تومور در جریان خون متمرکز بود. نتایج نشان دادند بیمارانی که پس از درمان دیگر اثری از DNA تومور در خونشان دیده نمیشد، با احتمال بسیار بالایی فاقد سرطان فعال بودند. پژوهشگران امیدوارند این فناوری در آینده به شخصیسازی درمان کمک کند و مشخص سازد کدام بیماران به درمانهای کمتر و کدام افراد به مراقبت و درمانهای بیشتری نیاز دارند.
با وجود نتایج امیدوارکننده، متخصصان تأکید میکنند که هنوز برای تغییر استانداردهای درمانی زود است. این مطالعه تنها شامل ۳۲ بیمار بود و همچنان به جذب شرکتکنندگان جدید نیازمند است. با این حال، یافتههای اولیه نشان میدهند یک دوره کوتاه ایمونوتراپی پیش از جراحی میتواند راهی نویدبخش برای کاهش خطر بازگشت سرطان و حرکت به سوی درمانهای هدفمندتر و کمعارضهتر در سرطان روده بزرگ باشد.
بیماری مرتبط
سرطان کولون (سرطان روده بزرگ)
سرطان کولون (روده بزرگ) نوعی سرطان است که در ابتدا باعث ایجاد توده های غیر سرطانی به نام پولیپ در روده بزرگ شده و با گذر زمان بر...
بیماری مرتبط
سرطان رکتوم (سرطان راست روده)
سرطان رکتوم (راست روده) یکی از انواع سرطان است که طی آن سلولهای سرطانی در بافتهای راست روده تشکیل میشوند. از علائم سرطان رکت...
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.