گلیوبلاستوما یکی از مرگبارترین و مقاومترین انواع سرطان است؛ بیماریای که حتی پیشرفتهترین روشهای درمانی نیز اغلب در برابر آن ناتوان میمانند. جراحی، شیمیدرمانی، رادیوتراپی و ایمونوتراپی تاکنون نتوانستهاند تغییر قابلتوجهی در میزان بقا ایجاد کنند و بسیاری از بیماران تنها ۱۲ تا ۱۸ ماه پس از تشخیص زنده میمانند. اما اکنون پژوهشی تازه از هند روشی متفاوت و در عین حال غیرمنتظره را مطرح کرده است؛ روشی که برخلاف رویکردهای مرسوم، نه بر نابودی تومور، بلکه بر درمان و تغییر رفتار آن تمرکز دارد.
این تحقیق توسط مرکز پیشرفته درمان و پژوهش سرطان در هند انجام شده و نتیجه آن در مجله معتبر BJC Reports منتشر گردیده است. در این مطالعه، گروهی از بیماران مبتلا به گلیوبلاستوما پیش از جراحی برنامهریزیشده، به مدت متوسط حدود ۱۱.۶ روز و هر روز چهار بار، قرصهای حاوی ترکیب رسوراترول و مس مصرف کردند. نکته قابلتوجه این بود که هیچیک از بیماران طی این دوره کوتاه دچار عوارض جانبی نشدند. پس از جراحی و بررسی نمونههای خارجشده، تومورهای این بیماران با نمونههای دیگر بیمارانی که مکملها را مصرف نکرده بودند مقایسه شد و نتایج قابلتوجهی به دست آمدند.
پژوهشگران دریافتند که این ترکیب ساده توانسته است پیشروی تومور را به شکل معناداری کاهش دهد. سطح پروتئین Ki-67 که معمولاً نشاندهنده سرعت تقسیم و تهاجم سلولهای سرطانی است، در تومورهای تحت درمان حدود یکسوم کمتر بود. همچنین مجموعهای از نشانگرهای مرتبط با تکثیر و گسترش سرطان ۵۷ درصد کاهش یافتند. یکی از یافتههای مهم، کاهش حدود ۴۱ درصدی چکپوینتهای ایمنی بود؛ نقاطی که بهطور معمول مانع حمله سیستم ایمنی به سلولهای سرطانی میشوند. افزون بر این، شاخصهای مربوط به سلولهای بنیادی تومور، که در بازگشت و پایداری سرطان نقش تعیینکنندهای دارند، نزدیک به ۵۶ درصد کمتر شدند.
پروفسور ایندرانیل میترا، محقق ارشد این مطالعه، میگوید کشف اخیر میتواند نشاندهنده نیاز به تغییر رویکرد تاریخی بشر در مقابله با سرطان باشد. او توضیح میدهد که شاید به جای تلاش همیشگی برای نابودی کامل سلولهای سرطانی، لازم باشد تومور را در مسیر نوعی بهبود قرار دهیم؛ مشابه زخمهایی که در شرایط مناسب قابلیت التیام دارند. این ایده نخستین بار در سال ۱۹۸۶ توسط دکتر هارولد دوراک در نشریه New England Journal of Medicine مطرح شد؛ جایی که سرطان و زخمهای ترمیمناپذیر بهعنوان پدیدههایی با رفتار مشابه معرفی شدند.
دکتر والاوان سیواکومار، جراح مغز و اعصاب در آمریکا که در این مطالعه مشارکت نداشته، تأکید میکند که درمانهای آینده احتمالاً بر تغییر رفتار سلولهای سرطانی و تعدیل استرس اکسیداتیو سلولی تکیه خواهند داشت. او میگوید:
«هدف این است که سرطان از یک بیماری کشنده و تهاجمی، به یک بیماری قابلکنترل و مزمن تبدیل شود.»
با وجود این نتایج امیدوارکننده، بسیاری از متخصصان بر یک نکته تأکید دارند: این مطالعه کوچک بوده و هنوز کارآزمایی بالینی بزرگ و کنترلشدهای برای تأیید یافتهها انجام نشده است. دکتر نیتش پاتل، متخصص انکولوژی، معتقد است اگر پژوهشهای گستردهتر همین نتایج را تکرار کنند، این روش میتواند به یکی از کمهزینهترین و در عین حال مؤثرترین گزینههای درمانی گلیوبلاستوما تبدیل شود.
بیماری مرتبط
گلیوبلاستوما (جی بی ام)
تومور گلیوبلاستوما نوعی سرطان مغزی نخاعی است که سرعت رشد زیادی دارد. این سرطان بافت های اطراف خود را درگیر می کند اما معمولا به...
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.