اورفورگلیپرون به کاهش وزن زنان در دوران یائسگی و افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ کمک می‌کند

یافته‌های جدید نشان می‌دهند داروی خوراکی اورفورگلیپرون (Orforglipron) می‌تواند به کاهش وزن زنان در مراحل مختلف یائسگی کمک کند؛ چه پیش از یائسگی باشند، چه در دوران گذار به آن و چه پس از آن. بر اساس تحلیل داده‌های دو کارآزمایی بالینی، زنانی که بالاترین دوز این دارو را دریافت کردند، بسته به مرحله یائسگی و وضعیت ابتلا به دیابت نوع ۲، کاهش وزن قابل‌توجهی را تجربه کردند. تحلیل جداگانه‌ای نیز نشان داد این دارو ممکن است در مقایسه با سماگلوتید خوراکی، کاهش وزن و قند خون بیشتری ایجاد کند؛ هرچند این مقایسه به‌طور مستقیم انجام نشده است.

اورفورگلیپرون که با نام تجاری Foundayo عرضه می‌شود، دارویی خوراکی از گروه آگونیست‌های گیرنده GLP-1 است که روزی یک بار مصرف می‌شود. این دارو برای بزرگسالان مبتلا به چاقی یا اضافه‌وزن همراه با مشکلات پزشکی مرتبط با وزن، تأییدیه سازمان غذا و داروی آمریکا را دریافت کرده است. برخلاف سماگلوتید خوراکی، مصرف آن به رعایت محدودیت‌های مربوط به ناشتا بودن و نوشیدن آب نیاز ندارد.

در یکی از تحلیل‌های جدید که داده‌های دو کارآزمایی فاز ۳ با نام‌های ATTAIN-1 و ATTAIN-2 را بررسی کرد، کاهش وزن در زنان پیش از یائسگی، در دوران گذار به یائسگی و پس از آن ارزیابی شد. در مطالعه ATTAIN-1، زنانی که دوز ۳۶ میلی‌گرمی اورفورگلیپرون را دریافت کردند، به‌ترتیب حدود ۱۲.۸، ۱۴.۴ و ۱۴.۱ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند. در ATTAIN-2 که افراد مبتلا به اضافه‌وزن یا چاقی و دیابت نوع ۲ را بررسی می‌کرد، این میزان به‌ترتیب ۱۱.۳، ۸.۹ و ۱۳.۶ درصد بود.

همچنین، دور کمر شرکت‌کنندگان در این مطالعات تا ۱۲.۵ سانتی‌متر کاهش یافت. تا ۸۳ درصد از زنانی که اورفورگلیپرون دریافت کردند، دست‌کم ۵ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند؛ درحالی‌که در گروه دارونما، تنها ۳۰ درصد از زنان به این میزان کاهش وزن رسیدند.

میر علی، جراح و متخصص پزشکی چاقی که در این کارآزمایی‌ها مشارکت نداشت، گفت:

«یافته‌ها نشان می‌دهند اورفورگلیپرون، صرف‌نظر از مرحله یائسگی، به کاهش وزن کمک می‌کند.»

او همچنین تأکید کرد که برای ارزیابی نتایج بلندمدت این دارو، پژوهش‌های بیشتری لازم است.

در تحلیل جداگانه‌ای که بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ را بررسی کرد، کاهش وزن با دوز ۱۷.۲ میلی‌گرمی اورفورگلیپرون به‌طور متوسط ۱.۵ واحد درصد بیشتر از دوز ۲۵ میلی‌گرمی سماگلوتید خوراکی بود. کاهش هموگلوبین A1c، شاخصی برای ارزیابی میانگین قند خون، نیز در گروه اورفورگلیپرون ۰.۳ واحد درصد بیشتر گزارش شد.

با این حال، این مقایسه بر اساس داده‌های دو مطالعه جداگانه انجام شده و نباید آن را معادل مقایسه مستقیم دو دارو دانست. این تحلیل‌ها در نشست سالانه انجمن اروپایی مطالعه دیابت ارائه شدند و هنوز در یک مجله علمی با داوری همتا منتشر نشده‌اند. بنابراین، برای تأیید تفاوت اثربخشی این داروها و بررسی نتایج بلندمدت آن‌ها، به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.

امتیازات

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

ثبت دیدگاه

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است!