کدام ورزش برای بهبود سندرم متابولیک مؤثرتر است؟

پژوهش جدیدی نشان می‌دهد برای بهبود عوامل مختلف سندرم متابولیک، یک نوع ورزش واحد برای همه افراد بهترین گزینه نیست و انتخاب تمرین باید بر اساس مشکلی که فرد قصد دارد بهبود دهد، انجام شود. سندرم متابولیک مجموعه‌ای از عوامل خطر است که می‌تواند خطر بیماری قلبی و دیابت نوع ۲ را افزایش دهد.

پژوهش‌های قبلی نشان داده‌اند که فعالیت بدنی و سایر انتخاب‌های سالم در سبک زندگی می‌توانند به مدیریت این وضعیت کمک کنند. اکنون مطالعه‌ای جدید که در مجله iScience منتشر شده، تأثیر ۱۰ نوع ورزش را بر عوامل اصلی سندرم متابولیک بررسی کرده است.

پژوهشگران داده‌های سلامت نزدیک به ۳ هزار نفر را از مطالعات قبلی و شش پایگاه داده پزشکی اصلی بررسی کردند. تمرین‌های مورد بررسی شامل ترکیبی از ورزش هوازی و مقاومتی، تمرین مقاومتی به‌تنهایی، ورزش با شدت پایین، متوسط و متوسط تا شدید، تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) در حجم بالا یا پایین، ترکیب HIIT و تمرین مقاومتی، یوگا و ورزش‌های سنتی چینی بود.

در این مطالعه، تأثیر این تمرین‌ها بر فشار خون، قند خون، شاخص توده بدنی (BMI)، درصد چربی بدن، سطح کلسترول و اندازه دور کمر بررسی شد. نتایج نشان دادند هیچ‌کدام از این ورزش‌ها به‌تنهایی نتوانستند همه این عوامل را همزمان بهبود دهند. در عوض، هر نوع تمرین در برخی شاخص‌ها عملکرد بهتری داشت.

ترکیب ورزش هوازی و مقاومتی بیشترین تأثیر را بر BMI، دور کمر، کلسترول LDL یا همان کلسترول بد و قند خون ناشتا داشت. تمرین HIIT با حجم بالا در کاهش درصد چربی بدن مؤثرتر بود. در مقابل، HIIT با حجم پایین بیشترین تأثیر را بر کلسترول تام، تری‌گلیسرید و فشار خون دیاستولیک نشان داد. همچنین ورزش‌های سنتی چینی به افزایش HDL یا همان کلسترول خوب و کاهش فشار خون سیستولیک کمک بیشتری کردند.

یاکی شو، پژوهشگر دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه نرمال پکن و نویسنده مسئول مطالعه، گفت:

«سندرم متابولیک یک مشکل واحد نیست، بلکه شامل شرایط مرتبطی مانند فشار خون بالا، قند خون بالا، اختلال در چربی‌های خون و چاقی شکمی است.»

به گفته او، انواع مختلف ورزش ممکن است بر این مشکلات تأثیر متفاوتی داشته باشند.

کریگ بسمن، متخصص قلب که در این مطالعه مشارکت نداشت، نیز گفت:

«این یافته‌ها می‌توانند به جای توصیه عمومی بیشتر ورزش کنید، به سمت تجویز ورزشی متناسب با شرایط هر فرد حرکت کنند.»

شو تأکید کرد ورزش باید به‌تدریج شروع شود و بر اساس مشکل متابولیک اصلی، وضعیت جسمانی و خطرات احتمالی هر فرد انتخاب شود. پژوهشگران در ادامه قصد دارند بررسی کنند که مقدار و دوزهای مختلف ورزش چگونه بر این عوامل تأثیر می‌گذارند.

امتیازات

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

ثبت دیدگاه

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است!