آیا یائسگی زودرس باعث دیابت می‌شود؟ پژوهش تازه پاسخ می‌دهد

یک مطالعه علمی تازه نشان می‌دهد یائسگی زودرس، برخلاف تصور رایج، به‌تنهایی خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را افزایش نمی‌دهد. این نتیجه می‌تواند برای بسیاری از زنانی که یائسگی را زودتر از زمان معمول تجربه کرده‌اند، اطمینان‌بخش باشد و نگاه‌ها را از سن یائسگی به عوامل مؤثرتر، یعنی سبک زندگی و سلامت متابولیک، معطوف کند.

یائسگی معمولاً بین ۴۵ تا ۵۵ سالگی رخ می‌دهد و پایان دوره باروری زنان به شمار می‌آید. با این حال، برخی زنان زودتر وارد این مرحله می‌شوند؛ یائسگی پیش از ۴۰ سالگی «یائسگی زودرس» و بین ۴۰ تا ۴۵ سالگی «یائسگی بسیار زودهنگام» نامیده می‌شود. از آنجا که یائسگی با تغییرات هورمونی همراه است و می‌تواند بر وزن بدن، فشار خون و سلامت قلب اثر بگذارد، سال‌ها این فرضیه مطرح بوده که شروع زودتر آن ممکن است خطر دیابت نوع ۲ را افزایش دهد. پژوهش جدید اما چنین ارتباط مستقیمی را تأیید نمی‌کند.

در این مطالعه، پژوهشگران اسپانیایی داده‌های سلامت ۱۴۶ هزار و ۷۶۴ زن یائسه را بررسی کردند که به‌طور متوسط ۱۴.۵ سال تحت پیگیری بودند. زنان بر اساس سن شروع یائسگی و همچنین نوع آن (طبیعی یا ناشی از جراحی) دسته‌بندی شدند. سپس بروز دیابت در طول زمان مورد تحلیل قرار گرفت. در نگاه اولیه، دیابت در میان زنانی که زودتر یائسه شده بودند شایع‌تر به نظر می‌رسید، اما با در نظر گرفتن عواملی مانند چاقی، سیگار کشیدن، رژیم غذایی ناسالم، فشار خون بالا و سابقه خانوادگی دیابت، این ارتباط از بین رفت.

در مجموع، حدود ۴.۵ درصد از شرکت‌کنندگان در طول دوره مطالعه به دیابت مبتلا شدند که بیشتر آن‌ها دیابت نوع ۲ داشتند. نتیجه اصلی این بود که خطر دیابت بیش از آنکه به زمان یا نوع یائسگی وابسته باشد، با وضعیت سلامت و عادت‌های روزمره ارتباط دارد. عواملی مانند اضافه‌وزن، کم‌تحرکی، مصرف دخانیات و الگوی غذایی نامناسب نقش بسیار پررنگ‌تری در افزایش خطر داشتند.

در واکنش به این یافته‌ها، شری راس، متخصص زنان و سلامت بانوان، توضیح می‌دهد

«این مطالعه نشان می‌دهد که یائسگی زودرس به‌خودی‌خود خطر ابتلا به دیابت را افزایش نمی‌دهد، اما اهمیت سبک زندگی سالم در کاهش تغییرات متابولیک پس از یائسگی را پر رنگ‌تر می‌کند.»

او توصیه می‌کند که آموزش تغذیه، افزایش فعالیت بدنی، محدود کردن مصرف الکل و توجه به کیفیت خواب باید بخشی از مراقبت‌های سالانه سلامت زنان باشد.

از سوی دیگر، سواروپینی تانگاراجا، پزشک عمومی حوزه سلامت زنان، این نتایج را اطمینان‌بخش و توانمندساز می‌داند و می‌گوید:

«اگرچه پس از یائسگی خطر مشکلات قلبی‌متابولیک افزایش می‌یابد، اما این پژوهش نشان می‌دهد که زمان یا نحوه یائسگی اهمیت کمتری نسبت به سبک زندگی و سلامت قلب دارد. به بیان ساده، زنان در این زمینه ناتوان نیستند و بسیاری از عوامل خطر در کنترل خودشان است.»

کارشناسان در نهایت بر اهمیت غربالگری‌های منظم تأکید می‌کنند؛ از اندازه‌گیری قند خون و فشار خون گرفته تا پایش منظم چربی‌های خون. پیام این مطالعه روشن است: تمرکز بر سبک زندگی سالم و نه صرفاً سن یائسگی کلید کاهش خطر دیابت در سال‌های یائسگی بانوان است.

امتیازات

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

ثبت دیدگاه

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است!