نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد زنانی که دچار یائسگی زودرس میشوند، بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به افسردگی قرار دارند. یائسگی زودرس که معمولاً پیش از ۴۰ سالگی رخ میدهد، علاوه بر تغییرات جسمانی، میتواند آثار قابلتوجهی بر سلامت روان داشته باشد.
پژوهشگران با بررسی اطلاعات مربوط به حدود ۳۵۰ زن مبتلا به یائسگی زودرس دریافتند که تقریباً یکسوم این زنان، علائم افسردگی را تجربه کردهاند. به گفته محققان، زنانی که در سنین پایینتر وارد این مرحله از زندگی میشوند، یا دارای زمینههای ژنتیکی برای یائسگی زودرس هستند، بیشتر در معرض اختلالات خلقی قرار دارند. همچنین، آن دسته از زنانی که با احساس غم از دست دادن باروری روبهرو هستند یا از حمایت عاطفی کافی برخوردار نیستند، بیش از دیگران دچار علائم افسردگی میشوند.
جالب آنکه درمان جایگزینی هورمونی – که برای کاهش برخی از علائم یائسگی مانند گرگرفتگی یا بیخوابی تجویز میشود – تأثیر کافی در کاهش خطر افسردگی ندارد. این یافتهها نشان میدهند که عوامل روانی و اجتماعی، نقشی اساسی در سلامت روان این گروه از زنان ایفا میکنند؛ نقشی که نباید نادیده گرفته شود.
دکتر مونیکا کریسمس، مدیر پزشکی انجمن یائسگی، با تأکید بر اهمیت مراقبتهای روانی در این دوره میگوید:
«غربالگری روتین برای افسردگی در زنانی که یائسگی زودرس را تجربه میکنند بسیار حیاتی است. درمان با هورمونها میتواند برای برخی علائم مفید باشد، اما راهحل اصلی برای مشکلات خلقی نیست.»
بهطور کلی، حدود ۳ نفر از هر ۱۰۰ زن دچار یائسگی زودرس میشوند؛ رقمی که شاید کم به نظر برسد، اما آثار آن بر زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی این زنان میتواند بسیار گسترده باشد. محققان بر این باورند که برای شناخت بهتر این ارتباط و یافتن روشهای مؤثرتر برای پیشگیری از افسردگی، انجام مطالعات بیشتر ضروری است.
نکته پایانی اینکه، اطلاعات پزشکی ارائهشده در چنین مطالعاتی گرچه میتوانند راهنمای خوبی برای درک روندهای کلی باشند، اما برای تصمیمگیریهای درمانی، باید با پزشک متخصص مشورت شود. زیرا وضعیت سلامت هر فرد تحت تأثیر عوامل منحصربهفردی قرار دارد و نمیتوان صرفاً بر اساس آمارهای کلی، درباره نیازها یا درمان مناسب او تصمیمگیری کرد.


ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.