مصرف قهوه با چربی شکمی کمتر، عضلات بیشتر و تعادل هورمونی بهتر ارتباط دارد

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد افرادی که به‌طور منظم قهوه می‌نوشند، ممکن است چربی احشایی کمتر و توده عضلانی بیشتری داشته باشند. پژوهشگران همچنین دریافتند مصرف بیشتر قهوه در مردان با تغییراتی در برخی هورمون‌ها، از جمله تستوسترون و SHBG، مرتبط است.

سلامت فعالیت‌های متابولیکی قلب تحت تأثیر عوامل مختلفی مانند قند خون، فشار خون و ترکیب بدن قرار دارند. میزان چربی احشایی، یعنی چربی تجمع‌یافته در اطراف اندام‌های داخلی شکم، چربی زیرپوستی و توده عضلانی نیز بخشی از این ترکیب را تشکیل می‌دهد. وضعیت نامناسب سلامت فعالیت‌های متابولیکی قلب می‌تواند با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند دیابت نوع ۲، بیماری مزمن کلیه و کبد چرب همراه باشد.

در سال‌های گذشته، پژوهش‌ها ارتباط میان برخی مواد غذایی و نوشیدنی‌ها، از جمله قهوه، و سلامت فعالیت‌های متابولیکی قلب را بررسی کرده‌اند. اکنون مطالعه‌ای جدید که در European Journal of Nutrition منتشر شده، شواهد بیشتری درباره ارتباط مصرف قهوه با ترکیب بدن و برخی شاخص‌های متابولیک ارائه کرده است.

پژوهشگران داده‌های بیش از ۲۲۰۰ نفر را از پیگیری ۴۶ ساله Northern Finland Birth Cohort 1966 بررسی کردند. شرکت‌کنندگان درباره میزان مصرف قهوه خود اطلاعاتی ارائه دادند و شاخص‌هایی مانند BMI، نسبت دور کمر به دور باسن، درصد چربی بدن و توده عضلانی اسکلتی آنها ارزیابی شد.

نتایج نشان دادند افرادی که بیشترین میزان قهوه را مصرف می‌کردند، در مقایسه با افرادی که قهوه نمی‌نوشیدند، چربی کل و چربی احشایی کمتری داشتند و توده عضلانی اسکلتی آنها بیشتر بود؛ این ارتباط در حالی مشاهده شد که شاخص توده بدنی یا BMI دو گروه مشابه بود.

لوکا وروئست، پژوهشگر دانشگاه اولو فنلاند و نویسنده اصلی مطالعه، گفت:

«این یافته نشان می‌دهد شاخص توده بدنی به‌تنهایی نمی‌تواند تمام تفاوت‌های مهم در ترکیب بدن را نشان دهد. دو فرد با شاخص توده بدنی یکسان می‌توانند میزان متفاوتی از چربی و عضله داشته باشند.»

مصرف بیشتر قهوه همچنین با سطوح پایین‌تر آمینواسیدهای شاخه‌دار یا BCAA در خون ارتباط داشت. این ترکیبات به‌عنوان یکی از نشانگرهای سلامت فعالیت‌های متابولیکی قلب شناخته می‌شوند و با چاقی، دیابت نوع ۲ و بیماری قلبی نیز ارتباط دارند. با این حال، پژوهشگران تأکید کردند که این یافته به معنای اثبات تأثیر مستقیم قهوه بر این فرایند نیست.

در بررسی جداگانه زنان و مردان، ارتباط‌های دیگری نیز در مردان مشاهده شد. در مردانی که قهوه بیشتری مصرف می‌کردند، الگوی مطلوب‌تری در ارتباط با گلوکز و انسولین دیده شد. همچنین میزان تستوسترون و پروتئین متصل‌شونده به هورمون‌های جنسی یا SHBG در آنها بیشتر بود.

با وجود این یافته‌ها، پژوهشگران تأکید دارند که نمی‌توان گفت قهوه مستقیماً باعث کاهش چربی شکمی یا افزایش توده عضلانی می‌شود. این مطالعه از نوع مشاهده‌ای و مقطعی بوده و تنها ارتباط میان مصرف قهوه و این شاخص‌ها را نشان می‌دهد.

همچنین نوع قهوه و موادی که به آن اضافه می‌شود اهمیت دارد. قهوه ساده و دم‌شده از نظر متابولیک با یک نوشیدنی قهوه حاوی مقدار زیادی شکر، شربت و چربی اشباع یکسان نیست. بنابراین، یافته‌های این مطالعه را نمی‌توان به همه انواع نوشیدنی‌های قهوه تعمیم داد.

امتیازات

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

ثبت دیدگاه

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است!