یک مطالعه جدید نشان می‌دهد سطوح بالاتر استیل گلیکوپروتئین (GlycA)، که یکی از نشانگرهای التهاب در بدن است، با افزایش خطر مشکلات قلبی‌عروقی ارتباط دارد. پژوهشگران همچنین دریافتند عواملی مانند چربی ناحیه مرکزی بدن، سیگار کشیدن و فشار روانی با سطوح بالاتر GlycA همراه هستند، در حالی که فعالیت بدنی منظم و رژیم غذایی سالم‌تر با سطوح پایین‌تر این نشانگر ارتباط داشتند.
این مطالعه که در European Journal of Preventive Cardiology منتشر شده، داده‌های ۴۸۸ هزار و ۷۹ نفر از شرکت‌کنندگان بانک زیستی بریتانیا (UK Biobank) را بررسی کرد. پژوهشگران با استفاده از نشانگر GlycA، التهاب مزمن و ارتباط احتمالی آن با سلامت قلب را بررسی کردند. آن‌ها همچنین نقش عواملی مانند سیگار کشیدن و ژنتیک را در این ارتباط مورد بررسی قرار دادند.
نتایج نشان دادند افرادی که سطوح بالاتری از GlycA داشتند، بیشتر احتمال داشت حجم بطن چپ قلبشان کمتر باشد. همچنین، سطح بالاتر این نشانگر با ضخیم‌تر شدن دیواره قلب و کاهش عملکرد دیاستولیک، یعنی عملکرد قلب هنگام استراحت و پر شدن از خون، ارتباط داشت.
سطوح بالاتر GlycA همچنین با افزایش خطر رویدادهای مهم قلبی‌عروقی، از جمله حمله قلبی، سکته مغزی و نارسایی قلبی، همراه بود. چنگ-هان چن، متخصص قلب و عروق مداخله‌ای و مدیر پزشکی در مرکز پزشکی MemorialCare Saddleback، که در این پژوهش مشارکت نداشت، گفت:
«افراد دارای بالاترین سطوح GlycA، چهل و سه درصد بیشتر در معرض خطر تجربه یک رویداد مهم قلبی‌عروقی بودند و این یافته‌ها به شواهد مربوط به نقش احتمالی GlycA در ارزیابی خطر بیماری‌های قلبی می‌افزایند.»
با این حال، چن تأکید کرد که این یافته‌ها نشان نمی‌دهند افزایش GlycA مستقیماً باعث بروز رویدادهای قلبی‌عروقی می‌شود و برای مشخص شدن نقش آن به‌عنوان یک نشانگر مورد اعتماد، به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.
بر اساس یافته‌های مطالعه، سیگار کشیدن، فشار روانی، وضعیت اقتصادی-اجتماعی پایین، افسردگی و تجمع چربی احشایی نیز با سطوح بالاتر التهاب ارتباط داشتند. در مقابل، فعالیت بدنی بیشتر و داشتن رژیم غذایی سالم‌تر با سطوح پایین‌تر GlycA همراه بود.
میشل روتنشتاین، متخصص تغذیه قلب و عروق پیشگیرانه، گفت:
«GlycA را باید در کنار عواملی مانند کلسترول LDL یا ApoB، فشار خون، قند خون، چربی احشایی، وضعیت مصرف سیگار و سابقه قلبی‌عروقی در نظر گرفت.»
به گفته او، GlycA یک نشانگر خطر است و به‌تنهایی تشخیص یا هدف درمانی محسوب نمی‌شود.
پژوهشگران همچنین دریافتند عوامل ژنتیکی می‌توانند رابطه میان التهاب و عوامل محیطی را تغییر دهند. چن گفت وضعیت التهابی بدن ممکن است هم تحت تأثیر ویژگی‌های ارثی و هم عواملی مانند رژیم غذایی، فعالیت بدنی، سیگار کشیدن، ترکیب بدنی و استرس قرار داشته باشد.
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.