نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهند خوابیدن بیش از ۸.۵ ساعت در شب ممکن است با افزایش سطح یکی از نشانگرهای زیستی مرتبط با بیماری آلزایمر در خون همراه باشد. این یافته احتمال میدهد تغییرات در الگوی خواب، در برخی افراد، پیش از بروز علائم آشکار بیماریهای تخریبکننده عصبی مانند آلزایمر ظاهر شوند.
پژوهشگران برای بررسی این ارتباط، دادههای ۲۴۱۰ نفر از شرکتکنندگان مطالعه قلب فرامینگهام را بررسی کردند. میانگین سنی این افراد حدود ۷۰ سال بود و ۵۵.۲ درصد آنها زن بودند. شرکتکنندگان مدت معمول خواب خود را گزارش کردند و نمونه خون آنها نیز برای بررسی نشانگرهای زیستی مرتبط با بیماری آلزایمر و آسیبهای عصبی مورد آزمایش قرار گرفت.
از میان شرکتکنندگان، ۲۳.۹ درصد حداکثر ۶ ساعت در شب میخوابیدند، ۶۱.۲ درصد بین ۶ تا ۹ ساعت و ۱۴.۹ درصد بیش از ۹ ساعت خواب داشتند. افرادی که خواب طولانیتری داشتند، بهطور کلی مسنتر بودند و احتمال بیشتری داشت که افسردگی داشته باشند، داروی ضدافسردگی مصرف کنند یا به دمانس مبتلا باشند.
اگرچه سطح همه نشانگرهای بررسیشده با افزایش مدت خواب تمایل به افزایش داشت، این ارتباط تنها برای نشانگر p-tau181 از نظر آماری معنادار بود. p-tau181 یکی از نشانگرهای زیستی مرتبط با آسیبشناسی بیماری آلزایمر محسوب میشود. سطح این نشانگر در افرادی که بیش از ۸.۵ ساعت در شب میخوابیدند، افزایش پیدا میکرد و در افرادی که ۱۰ ساعت یا بیشتر میخوابیدند، این افزایش شدیدتر بود.
با این حال، پژوهشگران تأکید میکنند که این مطالعه نمیتواند نشان دهد خواب طولانی باعث آلزایمر میشود. ونسا ام. یانگ، نویسنده مسئول مطالعه گفت:
«از آنجا که پژوهش تنها تصویری از وضعیت افراد در یک مقطع زمانی را ارائه میدهد، نمیتوان رابطه علت و معلولی میان خواب طولانی و آلزایمر را تعیین کرد.»
استیون آلدر، متخصص مغز و اعصاب که در این مطالعه مشارکت نداشت، نیز توضیح داد که خواب طولانی ممکن است در واقع نتیجه تغییرات اولیه ناشی از آلزایمر باشد، نه علت آن. به گفته او، تغییرات مرتبط با آلزایمر ممکن است سالها پیش از ظاهر شدن مشکلات حافظه آغاز شوند و بر بخشهایی از مغز که چرخه خواب و بیداری را تنظیم میکنند، اثر بگذارند. او همچنین اشاره کرد که مدت خواب بهتنهایی اطلاعات کاملی درباره کیفیت خواب ارائه نمیدهد. برای مثال، فردی که ۹ یا ۱۰ ساعت در تخت میماند ممکن است خواب منقطع و بیکیفیتی داشته باشد.
در مجموع، یافتهها نشان میدهند تغییرات غیرمعمول در مدت خواب میتوانند هنگام ارزیابی سلامت مغز مورد توجه قرار بگیرند؛ اما برای مشخص شدن اینکه خواب طولانی نشانهای از مراحل اولیه آلزایمر است یا نقشی در ایجاد آن دارد، به مطالعات طولانیمدت بیشتری نیاز است.
بیماری مرتبط
آلزایمر
آلزایمر نوعی بیماری عصبی پیش رونده است که به مرور زمان سلول های مغزی تخریب می شوند که نهایتا منجر به زوال عقل شده و باعث ناتوانی...
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.