پژوهشی جدید روی موش‌ها نشان می‌دهد که مصرف روغن زیتون پیش از دریافت گلوکز می‌تواند افزایش اولیه قند خون را کاهش دهد. محققان دریافتند که این روغن با کند کردن تخلیه معده و ورود تدریجی‌تر گلوکز به جریان خون، ممکن است به تنظیم قند خون پس از غذا کمک کند. با این حال، متخصصان تأکید می‌کنند که برای تأیید این اثر در انسان و اثبات فواید مصرف روغن زیتون، به مطالعات بیشتری نیاز است.
این یافته‌ها در مجله Diabetes منتشر شده‌اند و توجه‌ها را به ترند محبوب مصرف یک شات روغن زیتون در صبح جلب کرده‌اند؛ عادتی که در شبکه‌های اجتماعی بیشتر به‌دلیل ادعاهای اثبات‌نشده درباره خواص ضدپیری و بهبود درخشندگی پوست رواج پیدا کرده است.
در این مطالعه، محققان به گروهی از موش‌ها ۱۵ دقیقه پیش از انجام آزمایش تحمل گلوکز خوراکی، روغن زیتون دادند. گروه دیگری پیش از دریافت گلوکز آب نوشیدند و گروه سوم روغن زیتون را پس از دریافت گلوکز مصرف کردند. نتایج نشان دادند موش‌هایی که پیش از دریافت گلوکز روغن زیتون مصرف کرده بودند، افزایش کمتری در قند خون داشتند. این اثر در موش‌های مبتلا به دیابت نوع ۲ و موش‌هایی با کمبود شدید انسولین نیز مشاهده شد.
محققان همچنین افزایش زودتر و چشمگیرتر برخی هورمون‌های گوارشی و غدد درون‌ریز، از جمله گلوکاگون، GIP و GLP-1 را در این گروه مشاهده کردند. این تغییرات می‌توانند از طریق مسیرهای هورمونی و عصبی، تخلیه معده را آهسته‌تر کنند و مانع ورود یک‌باره قند به جریان خون شوند.
دکتر دایسوکه یابه، استاد پزشکی دانشگاه کیوتو در ژاپن و نویسنده ارشد مطالعه، در بیانیه‌ای گفت:
«ترتیبی که مواد مغذی به دستگاه گوارش می‌رسند، می‌تواند یک پاسخ هماهنگ هورمونی-عصبی را فعال کند که سرعت انتقال گلوکز از معده به روده را تغییر می‌دهد.»
جنیفر پالین، متخصص علوم تغذیه، نیز توضیح داد که کاهش افزایش قند خون در این مطالعه بدون افزایش قابل‌توجه ترشح انسولین رخ داده است. به گفته او، کند شدن تخلیه معده، به‌جای افزایش تولید انسولین، عامل اصلی بهبود پاسخ قند خون بوده است.
با این حال، نتایج این مطالعه را نمی‌توان مستقیماً به انسان تعمیم داد. پالین تأکید کرد که مدل‌های حیوانی همیشه تغییرات پیچیده متابولیکی در انسان، به‌ویژه افراد مبتلا به دیابت نوع ۲، را به‌درستی منعکس نمی‌کنند. همچنین کاهش اولیه قند خون لزوماً به معنای بهبود حساسیت به انسولین یا کنترل بلندمدت دیابت نیست.
برخی مطالعات کوچک انسانی نیز نتایج مشابهی داشته‌اند. برای مثال، در مطالعه‌ای دیگر با حضور شش مرد مبتلا به دیابت نوع ۲، مصرف ۳۰ میلی‌لیتر روغن زیتون ۳۰ دقیقه پیش از یک وعده غذایی پرکربوهیدرات، تخلیه معده را آهسته‌تر کرد، افزایش قند خون را به تأخیر انداخت و ترشح GLP-1 را افزایش داد. با این حال، این یافته‌ها برای نتیجه‌گیری قطعی کافی نیستند.
متخصصان همچنین درباره مصرف روغن زیتون به‌صورت شات هشدار می‌دهند. مصرف سریع مقدار زیادی چربی ممکن است در برخی افراد باعث تهوع، گرفتگی شکم، اسهال یا تشدید رفلاکس شود. افزودن آب‌لیمو نیز می‌تواند به‌دلیل اسیدی بودن، خطر فرسایش مینای دندان را افزایش دهد.
از سوی دیگر، روغن زیتون منبعی پرکالری از چربی است و مصرف روزانه آن بدون کاهش کالری دریافتی از سایر منابع غذایی ممکن است به افزایش وزن منجر شود. به گفته پالین، شواهد موجود از گنجاندن منظم روغن زیتون در یک رژیم غذایی سالم، به‌ویژه جایگزینی آن با چربی‌های کمتر سالم، حمایت می‌کنند؛ اما هیچ فایده اضافی اثبات‌شده‌ای برای مصرف یک تا دو قاشق غذاخوری روغن زیتون به‌صورت شات روزانه، در مقایسه با استفاده از همان مقدار در وعده‌های غذایی، وجود ندارد.
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.