نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهند دریافت وعدههای غذایی متناسب با شرایط پزشکی، همراه با آموزش تغذیه و سلامت قلب، ممکن است به بهبود کنترل قند خون، کاهش فشار خون و افزایش کیفیت رژیم غذایی در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و فشار خون بالا کمک کند. این برنامه همچنین با بهبود وضعیت دسترسی افراد به غذای سالم همراه بود.
در این مطالعه که در نشست علمی سال ۲۰۲۶ انجمن قلب آمریکا ارائه شد، ۱۱۰ فرد مبتلا به دیابت نوع ۲ و فشار خون بالا در نیویورک، با میانگین سنی ۶۳ سال، به مدت ۸ ماه تحت بررسی قرار گرفتند. شرکتکنندگان به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول در تمام طول مطالعه، هفتهای ۱۰ وعده غذای متناسب با نیازهای پزشکی دریافت کردند. در گروه دوم نیز تعداد وعدهها در سه ماه نخست ۱۰ وعده در هفته بود، اما طی پنج ماه بعد، بهتدریج یک وعده در ماه کاهش یافت تا در ماه پایانی به ۵ وعده در هفته برسد.
هر دو گروه علاوه بر دریافت غذا، از مشاوره متخصص تغذیه، برنامه آموزشی تعاملی سلامت قلب، برنامههای آشپزی متناسب با فرهنگ غذایی، دستور تهیه غذا و مواد غذایی سالم و تازه نیز بهرهمند شدند.
پس از هشت ماه، کیفیت رژیم غذایی شرکتکنندگان در هر دو گروه بهبود یافت و امتیاز آنها در شاخص پیروی از الگوی غذایی مدیترانهای و مناسب برای سلامت قلب، سه واحد افزایش پیدا کرد. همچنین میانگین HbA1c، شاخصی برای ارزیابی میانگین قند خون، حدود ۰.۵ واحد درصد کاهش یافت و فشار خون سیستولیک و دیاستولیک نیز بهطور میانگین حدود ۴ میلیمتر جیوه پایینتر آمدند.
شرکتکنندگان همچنین در هر دو گروه وضعیت بهتری از نظر امنیت غذایی داشتند؛ یعنی دسترسی آنها به غذای کافی و سالم بهبود پیدا کرده بود.
نور مکرم، نویسنده اصلی مطالعه و استاد اپیدمیولوژی دانشگاه کلمبیا، میگوید:
«برنامه وعدههای غذایی متناسب با شرایط پزشکی، بهعنوان مداخلهای مبتنی بر مفهوم غذا بهعنوان دارو، رویکرد مؤثری برای کاهش فشار خون و قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و فشار خون بالا است؛ بهویژه زمانی که با آموزش و مشاوره درباره تغذیه سالم، سبک زندگی، آشپزی و دسترسی به مواد غذایی سالم همراه شود.»
نکته قابلتوجه دیگر این بود که کاهش تدریجی وعدههای غذایی از ۱۰ به ۵ وعده در هفته، با کاهش اثرات مثبت برنامه همراه نبود. محققان احتمال میدهند آموزش تغذیه، مشاوره، نمایش روشهای آشپزی و دسترسی به مواد غذایی سالم به حفظ این نتایج کمک کرده باشند.
با وجود نتایج امیدوارکننده، این پژوهش هنوز داوری علمی نشده و تنها در قالب چکیده یک نشست علمی ارائه شده است. تعداد کم شرکتکنندگان و انجام مطالعه در یک مرکز نیز از محدودیتهای آن محسوب میشوند. بنابراین، برای تأیید نتایج و بررسی ماندگاری اثرات این برنامه، به مطالعات بزرگتر و بلندمدت نیاز است.
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.