نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد برخی شیرینکنندههای مورد استفاده در مواد غذایی میتوانند رشد باکتریهای روده را کاهش دهند یا متوقف کنند؛ اثری که در ترکیب با بعضی داروهای رایج ممکن است تشدید شود. با این حال، پژوهشگران تأکید دارند که این یافتهها هنوز در محیط آزمایشگاهی به دست آمدهاند و مشخص نیست در بدن انسان نیز به همین شکل رخ دهند.
محققان در این پژوهش که در مجله Molecular Systems Biology منتشر شده است، ۳۹ شیرینکننده تجاری را روی ۲۵ گونه مختلف از باکتریهای روده آزمایش کردند. این ترکیبات شامل شیرینکنندههای مصنوعی مانند آسپارتام، ساخارین و سوکرالوز، شیرینکنندههای طبیعی مانند استویوزید و موگروساید V و همچنین قندهای الکلی مانند سوربیتول، مالتیتول، اریتریتول و زایلیتول بودند.
براساس نتایج حدود ۷۵ درصد از شیرینکنندههای بررسیشده، رشد دستکم یکی از گونههای باکتریایی را تغییر دادند. به گفته کیران رائوساحب پاتیل، استاد زیستشناسی سامانههای مولکولی در دانشگاه کمبریج و یکی از نویسندگان ارشد مطالعه:
«نتایج بررسیهای آزمایشگاهی ما نشان میدهند که بسیاری از ترکیبات شیرینکننده میتوانند رشد برخی باکتریهای روده را تغییر دهند.»
با این حال، او تأکید کرد هنوز مشخص نیست این نتایج در بدن انسان چه معنایی خواهند داشت.
پژوهشگران در مرحله دیگری از آزمایش، شیرینکنندهها را همراه با ترکیباتی مانند کافئین و وانیلین و همچنین هشت داروی رایج بررسی کردند. در این آزمایش بیش از ۱۰۰ تداخل میان ترکیبات مختلف مشاهده شد. یکی از قابلتوجهترین موارد، ترکیب ایزوستویول، مشتقی از استویا، با داروی ضدافسردگی دلوکستین بود. این ترکیب توانست رشد دو نوع باکتری روده را که در حفظ سلامت دستگاه گوارش نقش دارند، سرکوب کند.
پاتیل درباره این یافته گفت:
«دادههای ما نشان میدهند شیرینکنندهها ممکن است با داروها تداخل داشته باشند و چنین اثرات ترکیبی باید در مطالعات بالینی آینده بررسی شوند. این اثرات لزوماً مضر نیستند، اما در حال حاضر اطلاعات کافی در این زمینه نداریم.»
اشکان فرهادی، متخصص گوارش که در این پژوهش مشارکت نداشت، نیز این مطالعه را یکی از جامعترین بررسیها درباره اثر شیرینکنندهها بر میکروبیوم روده دانست. به گفته او، واکنش و عملکرد باکتریهای روده میتواند تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار بگیرد که شیرینکنندههای مصنوعی نیز یکی از آنها هستند.
با وجود این یافتهها، نباید نتایج مطالعه را به معنای اثبات آسیب شیرینکنندهها به سلامت انسان دانست. این پژوهش روی نمونههای باکتریایی و خارج از بدن انجام شده و نمیتواند پیچیدگی میکروبیوم روده انسان، وضعیت بدن، رژیم غذایی و تنوع باکتریهای روده را بهطور کامل بازسازی کند. بنابراین، برای مشخص شدن اینکه این تغییرات در انسان نیز رخ میدهند یا پیامدهای قابلتوجهی برای سلامت دارند، انجام مطالعات حیوانی و بهویژه پژوهشهای انسانی ضروری است.
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.