پژوهشی جدید نشان میدهد افراد مسنی که در فعالیتهای اجتماعی متنوع شرکت میکنند، ممکن است حافظه و عملکرد اجرایی بهتری داشته باشند. بر اساس یافتههای این مطالعه، مشارکت در سه فعالیت اجتماعی یا بیشتر با امتیازهای شناختی بالاتر ارتباط دارد. همچنین، فعالیتهایی مانند داوطلب شدن و حضور در باشگاههای ورزشی با کاهش خطر افت عملکرد شناختی مرتبط بودهاند.
این پژوهش که ماه اکتبر در نشریه Journal of Epidemiology & Community Health منتشر شد، دادههای پنج پیمایش ملی در ۲۴ کشور را بررسی کرد. در مجموع، اطلاعات نزدیک به ۵۸ هزار نفر در این مطالعه مورد ارزیابی قرار گرفتند تا ارتباط میان نوع و تعداد فعالیتهای اجتماعی و عملکرد شناختی مشخص شود.
نتایج نشان دادند افراد مسنی که در فعالیتهای اجتماعی شرکت میکردند، در مقایسه با کسانی که مشارکت اجتماعی نداشتند، امتیازهای شناختی بالاتری میگرفتند. این امتیازها با افزایش تعداد فعالیتها نیز بیشتر میشد؛ بهطوریکه افرادی که در سه فعالیت اجتماعی یا بیشتر حضور داشتند، بالاترین امتیازهای شناختی را کسب کردند. این یافتهها به عملکرد بهتر حافظه و تواناییهای اجرایی در این افراد اشاره دارند.
پروفسور شان کنلی، متخصص سالمندی و شناخت و مدیر بالینی مرکز Re:Cognition Health در دابلین که در این پژوهش مشارکت نداشته است، از مشاهده این نتایج ابراز تعجب نکرد. او توضیح داد:
«وقتی با دیگران معاشرت میکنیم، در واقع مغزمان را به فعالیت وامیداریم. گوش دادن، به خاطر سپردن مکالمات، تفسیر احساسات، خواندن حالات چهره، تصمیمگیری و پاسخ دادن به دیگران، همگی فعالیتهای ذهنی پیچیدهای هستند که اغلب بدون توجه به آنها انجامشان میدهیم.»
بررسی انواع فعالیتها نیز نشان داد که داوطلب شدن و شرکت در فعالیتهای باشگاههای ورزشی در تمام پیمایشها با کاهش خطر افت شناختی ارتباط داشت. مراقبت از کودکان و شرکت در دورههای آموزشی نیز با افزایش بیشتر امتیازهای شناختی در هر سال مرتبط بودند. با این حال، حضور در گروههای مذهبی، سیاسی یا اجتماعی بهطور مداوم با بهبود عملکرد شناختی ارتباط نشان نداد.
شنل الهلو، متخصص عصبروانشناسی و بنیانگذار مرکز Brain Centric Neuropsychology، توضیح داد:
«فعالیتهای مختلف از جنبههای متفاوتی ذهن را درگیر میکنند. داوطلب شدن میتواند فرصتهایی برای حل مسئله فراهم کند، باشگاههای ورزشی تحرک بدنی را با ارتباط اجتماعی ترکیب میکنند و شرکت در دورههای آموزشی یا مراقبت از کودکان به یادگیری، برنامهریزی و ارتباط با دیگران نیاز دارد.»
او همچنین تأکید کرد که علاقه و لذت بردن از فعالیتها برای ادامه دادن آنها اهمیت پیدا میکنند.
پژوهشگران معتقدند این نتایج با فرضیه «از آن استفاده کن یا آن را از دست بده» همخوانی دارد؛ فرضیهای که بر اساس آن، فعالیتهای تحریککننده ذهن ممکن است به حفظ عملکرد شناختی در سنین بالاتر کمک کنند.
با این حال، این مطالعه نمیتواند ثابت کند که کاهش فعالیتهای اجتماعی مستقیماً باعث افت شناختی میشود. کنلی نیز تأکید کرد که معاشرت و فعالیت ذهنی نمیتوانند از بروز زوال عقل جلوگیری قطعی کنند، اما فعال ماندن از نظر ذهنی و اجتماعی میتواند به حمایت از سلامت مغز در طول زندگی کمک کند.
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.