تشخیص زودهنگام پارکینسون با آزمایش پوست؛ دستاورد تازه دانشگاه منچستر

پژوهشگران دانشگاه منچستر به روشی نوین و غیرتهاجمی برای تشخیص زودهنگام بیماری پارکینسون دست یافته‌اند؛ روشی که تنها به یک نمونه‌برداری ساده از پوست نیاز دارد. این پیشرفت علمی می‌تواند مسیر مبارزه با یکی از پیچیده‌ترین بیماری‌های عصبی را دگرگون کند.

در حال حاضر، هیچ درمان قطعی‌ای برای بیماری پارکینسون وجود ندارد و تشخیص آن اغلب زمانی انجام می‌گیرد که علائم بیماری – مانند لرزش، سفتی عضلات یا اختلال در گفتار – به وضوح بروز کرده‌اند. اما مطالعه‌ای تازه، امیدی برای شناسایی این بیماری پیش از شروع علائم فراهم کرده است؛ آن هم با بررسی ماده‌ای روغنی به نام "سبوم" که به‌طور طبیعی توسط پوست ترشح می‌شود.

دکتر دروپاد کی. تریویدی، استاد دانشگاه منچستر و مسئول این مطالعه، در گفت‌وگو با Medical News Today می‌گوید:

«تشخیص بالینی فعلی پارکینسون معمولاً زمانی انجام می‌شود که بیماری در مراحل پیشرفته قرار دارد. ما به دنبال راهی بودیم که بتواند قبل از بروز نشانه‌های ظاهری، بیماری را شناسایی کند.»

در این پژوهش، محققان با جمع‌آوری نمونه‌هایی از سبوم پوست ۸۳ داوطلب – شامل بیماران مبتلا به پارکینسون، افراد سالم و کسانی که به اختلال رفتاری خواب REM (iRBD) مبتلا بودند – ترکیبات خاصی را شناسایی کردند که در بیماران پارکینسونی نسبت به دیگران تفاوت چشمگیری داشت. این ترکیبات که به مواد آلی فرار (VOCs) معروف‌اند، همان موادی هستند که به بوی بدن هر فرد ویژگی منحصربه‌فردی می‌دهند.

جالب اینکه، مسیر این تحقیق از داستانی واقعی الهام گرفته است؛ داستان جوی میلن، زنی با حس بویایی خارق‌العاده که توانسته بود سال‌ها پیش از تشخیص رسمی، بیماری پارکینسون را در همسرش از طریق بو حس کند. این کشف منحصربه‌فرد، سرآغاز مجموعه‌ای از تحقیقات شد که در نهایت به طراحی این روش جدید منتهی گشت.

نتایج این مطالعه نشان می‌دهند که غلظت برخی ترکیبات خاص در سبوم افراد مبتلا به اختلال iRBD، بین مقادیر مشاهده‌شده در افراد سالم و بیماران پارکینسونی قرار می‌گیرد. این یافته نه‌تنها می‌تواند در تشخیص زودهنگام مؤثر باشد، بلکه احتمالاً به پیش‌بینی روند پیشرفت بیماری نیز کمک خواهد کرد.

تریویدی در این باره می‌گوید: «این روش امکان نظارت بر تغییرات پوستی را فراهم می‌کند و حتی می‌تواند اثربخشی درمان‌ها را در آینده ارزیابی کند. اگر بتوانیم ترکیبات شیمیایی پوست را دقیق‌تر بررسی کنیم، شاید بتوانیم روزی پارکینسون را قبل از آن‌که آسیب‌های جبران‌ناپذیری وارد کند، متوقف کنیم.»

دکتر روکو دی پائولا، متخصص مغز و اعصاب در نیوجرسی نیز با تأیید اهمیت این یافته‌ها، اظهار داشت: «اگرچه هنوز درمانی برای توقف پارکینسون وجود ندارد، اما شناسایی افراد در معرض خطر پیش از آغاز علائم، می‌تواند فرصت‌های درمانی آینده را به‌شدت تحت تأثیر قرار دهد.»

به نظر می‌رسد در آینده‌ای نه‌چندان دور، تنها با یک آزمایش ساده پوستی بتوان گام‌های مؤثری برای کنترل یکی از مرموزترین بیماری‌های عصبی برداشت؛ بیماری‌ای که تاکنون بی‌سروصدا پیش می‌رفت، اما اکنون شاید بتوان آن را با "بوی پوست" شناسایی کرد.

امتیازات

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

ثبت دیدگاه

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است!