یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که حتی ۱۰ دقیقه دویدن بسیار آرام ممکن است به بهبود خلق‌وخو و عملکرد شناختی مغز کمک کند. پژوهشگران دریافتند افرادی که برای مدت کوتاهی با سرعت کم روی تردمیل دویدند، در مقایسه با زمانی که استراحت کرده بودند، خلقوخوی بهتری داشتند و در آزمون‌های شناختی نیز عملکرد بهتری نشان دادند.
این مطالعه که در مجله Imaging Neuroscience منتشر شده، به بررسی تأثیر فعالیت بدنی سبک بر مغز پرداخته است. پژوهشگران دانشگاه تسوکوبا در ژاپن، ۲۴ فرد جوان و سالم را در این بررسی شرکت دادند تا مشخص شود آیا فعالیت بدنی با شدت کم نیز می‌تواند فوایدی برای سلامت روان و عملکرد شناختی داشته باشد یا خیر.
شرکت‌کنندگان در دو جلسه جداگانه، یکی ۱۰ دقیقه استراحت کردند و دیگری به مدت ۱۰ دقیقه با سرعت بسیار کم، بین ۳ تا ۶ کیلومتر در ساعت، روی تردمیل دویدند. پژوهشگران پیش و پس از هر جلسه، خلق‌وخو و عملکرد شناختی آن‌ها را ارزیابی کردند. همچنین، هنگام انجام آزمون‌های شناختی، پژوهشگران میزان اکسیژن‌رسانی به خون را به‌عنوان معیاری از فعالیت مغز اندازه‌گیری کردند.
نتایج نشان دادند که شرکت‌کنندگان پس از آرام دویدن، خلقوخوی بهتری داشتند و احساس هوشیاری و لذت بیشتری را تجربه کردند. آن‌ها همچنین در آزمونی که توجه و توانایی کنترل پاسخ‌ها را ارزیابی می‌کرد، واکنش‌های سریع‌تری نشان دادند. علاوه بر این، هنگام انجام آزمون شناختی، سیگنال خون غنی از اکسیژن در دو ناحیه از بخش پیش‌پیشانی سمت چپ مغز، در مقایسه با زمان استراحت، قوی‌تر بود. این بخش از مغز در تنظیم خلق‌وخو و عملکردهای شناختی نقش دارد.
ورنون ویلیامز، متخصص مغز و اعصاب ورزشی و مدیر مؤسس مرکز نورولوژی ورزشی و پزشکی درد در مرکز پزشکی سیدرز-ساینای، که در این مطالعه مشارکت نداشت، درباره اهمیت این یافته‌ها گفت:
«مطالعات به‌طور مداوم نشان می‌دهند که فعالیت بدنی منظم می‌تواند خطر افت شناختی را کاهش دهد، خلق‌وخو را بهبود بخشد و علائم اضطراب و افسردگی را تسکین دهد.»
پژوهشگران احتمال می‌دهند حرکت سر هنگام دویدن آرام نیز در این اثرات نقش داشته باشد. آن‌ها به پژوهش‌های قبلی روی موش‌ها اشاره می‌کنند که نشان داده‌اند حرکت سر می‌تواند بر عملکرد سلول‌های عصبی مرتبط با یادگیری، شناخت و خلق‌وخو تأثیر بگذارد. با این حال، این سازوکار هنوز به بررسی بیشتری نیاز دارد.
این مطالعه محدودیت‌هایی نیز دارد. تعداد شرکت‌کنندگان کم بود و همه آن‌ها جوان و سالم بودند؛ بنابراین، مشخص نیست این نتایج در گروه‌های سنی دیگر یا افراد دارای شرایط سلامت متفاوت نیز مشاهده شود. پژوهشگران پیشنهاد می‌کنند در مطالعات آینده، دویدن آرام با فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی مقایسه شود.
ویلیامز نیز تأکید کرد که سازوکارهای دقیق ارتباط میان فعالیت بدنی روزمره و بهبود عملکرد شناختی هنوز به‌روشنی مشخص نیست. در مجموع، یافته‌های اولیه نشان می‌دهند که حتی فعالیت بدنی کوتاه و کم‌شدت نیز ممکن است فوایدی برای خلق‌وخو و عملکرد مغز داشته باشد، اما برای تأیید این نتایج به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.