پژوهشی جدید نشان میدهد درمان هورمونی پس از یائسگی ممکن است با افزایش دفعات حملات میگرنی و طولانیتر شدن مدت آنها همراه باشد. با این حال، یافتهها حاکی از آناند که این درمان شدت درد میگرن یا میزان مصرف داروهای مسکن را افزایش نمیدهد.
در این مطالعه که نتایج آن در نشست سالانه انجمن یائسگی (The Menopause Society) در اکتبر ۲۰۲۶ ارائه شدند، محققان تأثیر هورموندرمانی (HT) بر میگرن را در افراد یائسه بررسی کردند. آنها برای انجام این پژوهش نظاممند، دادههای ۲۳ هزار و ۷۰۲ فرد دریافتکننده هورموندرمانی را از پنج مطالعه تحلیل کردند.
نتایج نشان دادند ۱۹ درصد از افراد بررسیشده به میگرن مبتلا بودند. همچنین، میان دریافت هورموندرمانی و افزایش دفعات حملات میگرنی و طولانیتر شدن آنها ارتباط وجود داشت. بهطور مشخص، حملات میگرنی در افراد دریافتکننده این درمان، بهطور متوسط ۱.۱۶ بار بیشتر در ماه رخ میداد و مدت هر دوره میگرن نیز بهطور میانگین ۰.۹۵ روز طولانیتر بود. با این حال، تفاوت قابلتوجهی در شدت سردردها یا تعداد داروهای مسکنی که افراد مصرف میکردند، مشاهده نشد.
دکتر کیشیا گایتر، متخصص زنان و زایمان و دانشیار بالینی این رشته در دانشگاه پزشکی ویل کرنل، که در این پژوهش مشارکت نداشت، از نتایج بهدستآمده چندان شگفتزده نشد. او توضیح داد:
«استروژن میتواند محرک قوی میگرن باشد. پس از یائسگی و زمانی که سطح استروژن در سطح پایینی تثبیت میشود، میگرن اغلب کاهش پیدا میکند؛ اما بازگرداندن استروژن از طریق هورموندرمانی میتواند حساسیت به این هورمون را حفظ کند.»
گایتر تأکید کرد که یافته مهم این پژوهش به دفعات و مدت حملات مربوط میشود، نه شدت درد. او همچنین خاطرنشان کرد که این تفاوت، هرچند واقعی است، چندان بزرگ نیست و بهتنهایی دلیلی برای اجتناب از هورموندرمانی محسوب نمیشود.
با این حال، این یافتهها به معنای اثبات نقش مستقیم درمان هورمونی در ایجاد یا تشدید میگرن نیستند. تعداد کم مطالعات، اتکای بیشتر به پژوهشهای مشاهدهای و بررسینشدن جداگانه انواع میگرن، از جمله محدودیتهای این تحقیق هستند. علاوه بر این، نتایج هنوز در یک نشریه علمی با داوری همتا منتشر نشدهاند و برای تأیید آنها به مطالعات بالینی بیشتری نیاز است.
به گفته گایتر، افرادی که سابقه میگرن دارند، بهتر است پیش از شروع هورموندرمانی این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارند. در صورت افزایش حملات نیز ثبت دفعات سردرد و ارتباط آن با زمان مصرف دارو میتواند مفید باشد. پزشک ممکن است تغییر استروژن خوراکی به نوع پوستی، کاهش دوز یا جایگزینی رژیم دورهای با رژیم مداوم را بررسی کند. در نهایت، هرگونه تغییر در درمان باید با نظر پزشک انجام شود.
گایتر همچنین هشدار داد که بروز هاله جدید همراه با میگرن یا تغییر در ویژگیهای آن، بهویژه در صورت همراهی با اختلال بینایی، ضعف، بیحسی یا مشکل در صحبت کردن، نیازمند مراجعه فوری به اورژانس است.
بیماری مرتبط
میگرن
راهنمای جامع بیماری میگرن؛ بررسی علائم سردرد ضرباندار یکطرفه، میگرن با اورا (چشمی)، داروهای سوماتریپتان، راههای پیشگیری و سری...
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.