آیا آرژینین می‌تواند سیستم ایمنی را در برابر سرطان و ویروس‌ها تقویت کند؟

پژوهشی جدید در دانشگاه راکفلر نشان می‌دهد سطح اسیدآمینه آرژینین ممکن است نقش مهمی در توانایی سیستم ایمنی برای شناسایی سلول‌های سرطانی و سلول‌های آلوده به ویروس داشته باشد. در این مطالعه که روی مدل‌های حیوانی انجام شد، افزایش آرژینین با کاهش تومورهای سرطان کولورکتال و بهبود پیامد عفونت‌های آنفولانزا و SARS-CoV-2 همراه بود.

آرژینین یکی از آمینواسیدهای مورد نیاز بدن برای ساخت پروتئین‌هاست و به‌طور طبیعی در بدن تولید می‌شود. این ماده همچنین در غذاهای سرشار از پروتئین مانند گوشت، ماهی، لبنیات، مغزها و حبوبات وجود دارد. پژوهشگران دریافتند در سرطان و برخی عفونت‌های ویروسی، از جمله آنفولانزا و SARS-CoV-2، سطح آرژینین کاهش می‌یابد.

تمرکز اصلی پژوهشگران بر پروتئینی به نام MHC-I بود؛ پروتئینی که به سیستم ایمنی کمک می‌کند پروتئین‌های غیرطبیعی یا بیگانه را شناسایی کند. آنها دریافتند وقتی آرژینین کافی در دسترس نباشد، ریبوزوم‌ها، یعنی ساختارهای سلولی مسئول تولید پروتئین، هنگام ساخت MHC-I متوقف می‌شوند. در نتیجه، سلول‌های سرطانی با آرژینین کمتر، آنتی‌ژن‌های کمتری نمایش می‌دهند و در نتیجه، سلول‌های T نوع CD8 تعداد کمتری از سلول‌های سرطانی را شناسایی و از بین می‌بردند.

در موش‌های مبتلا به سرطان کولورکتال، مصرف بیشتر آرژینین با کاهش تعداد و اندازه تومورها همراه شد. در آزمایش‌های مربوط به عفونت نیز موش‌هایی که آرژینین بیشتری دریافت کردند، علائم خفیف‌تری داشتند. مصرف آرژینین در موش‌های مبتلا به آنفولانزا باعث کمتر شدن کاهش وزن و مرگ‌ومیر شد و در موش‌های آلوده به SARS-CoV-2 نیز کاهش وزن، میزان ویروس و آسیب ریه پایین‌تری مشاهده شد. حتی در آزمایش آنفولانزا، شروع مصرف آرژینین یک روز پس از عفونت نیز با بهبود پیامدها همراه بود.

سهیل تواضعی، پژوهشگر ارشد مطالعه، درباره اهمیت این یافته‌ها گفت:

«یافته‌های ما نشان می‌دهند کمبود آرژینین می‌تواند عملکرد سیستم ایمنی را تحت تأثیر قرار دهد و افزایش دریافت آن ممکن است اثرات مفیدی به‌همراه داشته باشد.»

او همچنین مطرح کرد که این رویکرد در آینده می‌تواند در کنار درمان‌های دیگر برای سرطان یا عفونت‌های ویروسی بررسی شود.

با این حال، نتایج فعلی هنوز به معنای اثبات اثربخشی مکمل آرژینین در انسان نیستند. پژوهشگران این مطالعه را روی مدل‌های حیوانی انجام داده‌اند و برای مشخص شدن ایمنی و اثربخشی این روش در انسان، انجام مطالعات انسانی ضروری است. تواضعی پیشنهاد کرده است که مصرف مکمل آرژینین در افراد در معرض خطر بالای بیماری‌های ویروسی یا در بیماران دریافت‌کننده برخی درمان‌های سرطان در مطالعات آینده بررسی شود.

بنابراین، با اینکه این یافته‌ها مسیر تازه‌ای را برای بررسی نقش یک اسیدآمینه ساده در تقویت پاسخ ایمنی نشان می‌دهند، هنوز نمی‌توان مصرف خودسرانه مکمل آرژینین را برای پیشگیری از سرطان، درمان سرطان یا مقابله با عفونت‌های ویروسی توصیه کرد. خود پژوهشگران نیز تأکید دارند که بررسی این کاربردها در انسان باید گام بعدی تحقیقات باشد.

امتیازات

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

ثبت دیدگاه

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است!