پژوهشی جهانی با بررسی دادههای بیش از ۶.۱ میلیون نفر از ۱۱۸ کشور نشان میدهد زنان در ۱۱ ناحیه بدن، از جمله سر، گردن، کمر و شکم، بیشتر از مردان درد را گزارش میکنند. این مطالعه همچنین نشان داد که شیوع درد در زنان و مردان، در بسیاری از نواحی بدن، پیش از ۵۵ سالگی با سرعت بیشتری افزایش مییابد؛ یافتهای که میتواند به بهبود رویکردهای پیشگیری و مدیریت درد در طول زندگی کمک کند.
این پژوهش که نتایج آن در مجله Nature Medicine منتشر شده، دادههای گزارششده از ۶ میلیون و ۱۲۵ هزار و ۴۵۹ نفر را بررسی کردهاست. نتایج نشان دادند زنان در ۱۱ ناحیه بررسیشده، شامل سر، صورت، گردن و شانه، دست و مچ، آرنج، پا و مچ پا، زانو، قفسه سینه، کمر، شکم و لگن، بیشتر از مردان درد را تجربه و گزارش میکنند. درد کمر با شیوع ۴۰ درصدی، شایعترین نوع درد در میان نواحی بررسیشده بود.
مت فیلینگیم، پژوهشگر پسادکتری دانشگاه مکگیل کانادا و نویسنده اول مطالعه، درباره علت این تفاوت گفت:
«احتمالاً یک توضیح واحد برای این موضوع وجود ندارد. تفاوت در میزان درد گزارششده ممکن است حاصل ترکیبی از عوامل بیولوژیکی و اجتماعی، از جمله هورمونهای جنسی، عملکرد سیستم ایمنی، نحوه پردازش درد در سیستم عصبی، استرس، مسئولیتهای مرتبط با تولیدمثل و شرایط شغلی باشد.»
شوچیتا گارگ، دانشیار پزشکی بالینی دانشگاه سینسیناتی که در این پژوهش مشارکت نداشت، نیز توضیح داد که تفاوتهای جنسیتی در شیوع درد پیچیدهاند و عوامل بیولوژیکی، هورمونی و روانیاجتماعی میتوانند در آنها نقش داشته باشند. به گفته او، این تفاوتها در مواردی مانند میگرن، دردهای صورت و شکم و دردهای احشایی برجستهتر هستند.
یکی دیگر از یافتههای مطالعه این است که شیوع درد اسکلتی-عضلانی، در هر دو جنس، بین ۲۰ تا ۵۵ سالگی با سرعت بیشتری افزایش مییابد. با این حال، این موضوع به معنای بیشتر بودن درد در این سنین نیست؛ میزان گزارش درد در مجموع معمولاً در حدود ۷۵ سالگی یا سنین بالاتر به اوج میرسد.
فیلینگیم احتمال داد که تجمع عوامل مؤثر بر درد، از جمله فشارهای جسمی، آسیبها، افزایش وزن و استرس در اوایل و میانه بزرگسالی، در این روند نقش داشته باشد. ورنون ویلیامز، متخصص مغز و اعصاب ورزشی در مرکز پزشکی سیدرز-ساینای، نیز معتقد است تجمع آسیبها، فشارهای تکراری، اختلال خواب و استرس میتواند بر نحوه پردازش درد در سیستم عصبی تأثیر بگذارد.
با این حال، پژوهشگران تأکید کردند که بیشتر دادههای مطالعه مقطعی هستند و لزوماً تغییرات درد را در طول زندگی یک فرد نشان نمیدهند. همچنین، این پژوهش درد را بهطور کلی بررسی کرده است، نه فقط درد مزمن. فیلینگیم امیدوار است این یافتهها توجه بیشتری را به پیشگیری زودهنگام از درد و بهبود جمعآوری دادههای جهانی در این زمینه جلب کنند.
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.