یک مطالعه جدید نشان میدهد برای کاهش خطر مرگ زودرس، فقط تعداد قدمهای روزانه اهمیت ندارد و سرعت راه رفتن نیز میتواند نقش مهمی داشته باشد. پژوهشگران دریافتند افرادی که کمتر از ۵ هزار قدم در روز راه میروند، اما هنگام پیادهروی سرعت بیشتری دارند، ممکن است خطری مشابه افرادی داشته باشند که ۱۰ هزار قدم در روز با سرعت آهستهتر برمیدارند.
این یافتهها بر اساس دادههای ۱۰۳ هزار و ۶۸۴ شرکتکننده از بانک زیستی بریتانیا به دست آمدهاند. شرکتکنندگان هنگام ورود به مطالعه ۴۰ تا ۶۹ سال سن داشتند و بین سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ به مدت هفت روز از ردیاب فعالیت استفاده کردند تا تعداد و شدت قدمهای روزانه آنها ثبت شود.
پژوهشگران برای بررسی شدت پیادهروی، از شاخص پیادهروی ۳۰ دقیقهای استفاده کردند. این شاخص میانگین تعداد قدمها در هر دقیقه را برای ۳۰ دقیقهای از روز که فرد بیشترین میزان قدمزنی را داشته، اندازهگیری میکند؛ این ۳۰ دقیقه لزوماً پشت سر هم نبودهاند.
محققان سپس وضعیت شرکتکنندگان را تا نوامبر ۲۰۲۲ دنبال کردند و مرگومیر ناشی از همه علل و همچنین مرگهای مرتبط با بیماریهای قلبیعروقی را بررسی کردند. در تحلیل مربوط به مرگ ناشی از همه علل، ۶۴ هزار و ۷۴۳ نفر و در بررسی مرگومیر قلبیعروقی، ۷۰ هزار و ۷۵ نفر مورد تحلیل قرار گرفتند.
نتایج نشان دادند افرادی که روزانه بین ۷۵۰۰ تا ۱۰ هزار قدم راه میرفتند، کمترین خطر مرگ زودرس را داشتند. با این حال، در میان افرادی که کمتر از ۵ هزار قدم در روز برمیداشتند، سرعت بیشتر پیادهروی نیز با خطر پایینتر مرگ مرتبط بود. برای افرادی که کمتر از ۵ هزار قدم در روز راه میرفتند، رسیدن به سرعت بیش از ۸۰ قدم در دقیقه با میزان خطری مشابه راه رفتن بیش از ۵ هزار قدم با سرعت ۶۰ قدم در دقیقه همراه بود.
امانوئل استاماتاکیس، نویسنده مسئول مطالعه، گفت:
«این یافتهها نشان میدهند الگوی پیادهروی لازم نیست برای همه افراد یکسان باشد و افرادی که نمیتوانند مسافت زیادی راه بروند یا سریع راه بروند نیز میتوانند از فعالیت بدنی بهره ببرند.»
او تأکید کرد که این پژوهش مشاهدهای است و نمیتوان از آن نتیجه گرفت که افزایش سرعت پیادهروی مستقیماً باعث کاهش مرگومیر میشود.
کوین شاه، متخصص قلب که در این مطالعه مشارکت نداشت، نیز گفت:
«حتی چند دقیقه فعالیت در روز میتواند شروعی برای بهبود سلامت باشد. فعالیتهای کوتاه مانند پیادهروی، دوچرخهسواری یا استفاده از پلهها نیز میتوانند در طول روز کمککننده باشند.»
استاماتاکیس همچنین بر تداوم فعالیت تأکید کرد و گفت بدن به الگوهای حرکتی منظم و عادتشده پاسخ میدهد؛ بنابراین، فعال بودن بهطور منظم در طول ماهها و سالها اهمیت بیشتری از یک پیادهروی گاهبهگاه دارد.
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.