یک پژوهش گسترده و چندملیتی نشان میدهد خواب شبانه، نقشی دستکم همتراز با ورزش در سلامت انسان دارد؛ نقشی که با وجود تأکیدهای مکرر علمی، هنوز در سبک زندگی بسیاری از افراد نادیده گرفته میشود. این مطالعه که نتایجش در مجله Communications Medicine منتشر شده، نشان میدهد تنها حدود ۱۳ درصد از مردم بهطور همزمان موفق میشوند هم به میزان توصیهشده فعالیت بدنی برسند و هم خواب کافی داشته باشند؛ آماری که زنگ خطری جدی برای سلامت عمومی به شمار میآید.
بر اساس این تحقیق، فقط ۱۲.۹ درصد از شرکتکنندگان توانستهاند روزانه حداقل ۸ هزار قدم بردارند و در عین حال بین ۷ تا ۹ ساعت در شب بخوابند؛ دو معیاری که سالهاست بهعنوان حداقلهای ضروری برای کاهش خطر بیماریهای مزمن و مرگومیر زودرس معرفی میشوند. در مقابل، سهم قابلتوجهی از افراد یا از کمبود خواب رنج میبرند، یا سبک زندگی کمتحرکی دارند.
یافتههای این پژوهش همچنین نشان میدهند خواب و فعالیت بدنی در طول ۲۴ ساعت بر یکدیگر تأثیر میگذارند. مطالعات نشان دادهاند که افزایش فعالیت بدنی با کیفیت بهتر خواب مرتبط است، در حالی که خواب ناکافی شب قبل میتواند به دلیل بروز خستگی و اختلالات هورمونی منجر به کاهش فعالیت بدنی شود. به بیان دیگر، اگر خواب بهاندازه کافی نباشد، حتی انگیزه و توان ورزش کردن نیز افت میکند.
جاش فیتون، پژوهشگر دکتری در Flinders University و نویسنده اصلی این مطالعه، در گفتوگو با Medical News Today میگوید:
«ما در یک نمونه بزرگ و چندملیتی نشان دادیم که تنها بخش کوچکی از مردم میتوانند بهطور منظم هم خواب کافی داشته باشند و هم از نظر فعالیت بدنی در سطح مطلوبی قرار بگیرند. این موضوع ضرورت بازنگری در نحوه اجرای توصیههای سلامت عمومی را نشان میدهد؛ توصیههایی که اجرای همزمانش در دنیای واقعی چندان ساده نیست.»
پژوهشگران در این بررسی، دادههای سلامت بیش از ۷۰ هزار نفر از ۲۴۴ منطقه جغرافیایی مختلف را طی حدود ۳.۵ سال تحلیل کردند. این دادهها از ابزار پایش سلامت خانگی، شامل حسگر خواب زیر تشک و دستبندهای ثبتکننده فعالیت بدنی، به دست آمده بودند. چنین حجم بزرگی از دادهها به پژوهشگران اجازه داد الگوهای واقعی خواب و تحرک را با دقت بالایی بررسی کنند.
نتایج نشان دادند حدود ۶۴ درصد از شرکتکنندگان حتی به ترکیب ۷ تا ۹ ساعت خواب و ۵ هزار قدم در روز نیز پایبند نیستند؛ سطحی که مرز میان زندگی کمتحرک و فعال تلقی میشود. همچنین مشخص شد رابطه خواب و تحرک به حالت یک منحنی U شکل معکوس است یعنی افرادی که کمتر از ۶ ساعت یا بیش از ۹ ساعت میخوابند، روز بعد قدمهای کمتری برمیدارند. بیشترین میزان تحرک در کسانی مشاهده شد که حدود ۶ تا ۷ ساعت خواب شبانه داشتند.
فیتون در توضیح محدودیتهای مطالعه تأکید میکند:
«معیار تعداد قدمها، همه انواع فعالیت بدنی مانند شنا یا شدت ورزش را پوشش نمیدهد. علاوه بر این، شرکتکنندگان ما عمدتاً افرادی بودند که از ابزارهای پایش سلامت استفاده میکنند و احتمالاً نسبت به سلامت خود آگاهتر از میانگین جامعه هستند.»
در نهایت پژوهشگران معتقدند پیام اصلی مطالعه روشن است: خواب و ورزش را نباید جداگانه دید. به گفته آنها، سیاستهای سلامت عمومی باید بهجای تمرکز تکبعدی بر افزایش فعالیت بدنی یا بهبود خواب، راهکارهایی ارائه دهند که این دو رفتار حیاتی را همزمان تقویت کنند.
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.