روزه‌داری متناوب ۱۶:۸ با کاهش وزن بیشتر همراه شد، اما فشار خون را بهبود نداد

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد افرادی که زمان خوردن غذا را به ۸ ساعت در روز محدود می‌کنند، ممکن است نسبت به افرادی با بازه غذایی طولانی‌تر کاهش وزن بیشتری داشته باشند. با این حال، کوتاه‌تر کردن بازه غذا خوردن در این مطالعه با بهبود مداوم فشار خون، قند خون یا سطح کلسترول همراه نبود.

این پژوهش که در مجله Nutrition & Diabetes منتشر شده، انواع مختلف «غذا خوردن محدود به زمان» (TRE) را بررسی کرده است. در این روش، فرد تمام کالری روزانه خود را در یک بازه زمانی مشخص مصرف کرده و خارج از آن بازه کالری دریافت نمی‌کند.

پژوهشگران داده‌های پنج مطالعه قبلی را با یکدیگر ترکیب کردند. در مجموع ۱۲۴ نفر در این تحلیل حضور داشتند که ۹۵ نفر از آنها از روش TRE استفاده کردند. از این ۹۵ نفر ۱۱ نفر در گروه بازه غذایی ۸ ساعته، ۵۹ نفر در گروه ۱۰ ساعته و ۲۵ نفر در گروه ۱۲ ساعته قرار داشتند. افراد گروه کنترل نیز رژیم غذایی معمول خود را ادامه دادند یا توصیه‌های کوتاهی درباره تغذیه سالم دریافت کردند.

این مطالعات بین ۳ تا ۶ ماه طول کشیدند و شرکت‌کنندگان با استفاده از یک اپلیکیشن، زمان و محتوای غذاها و میان‌وعده‌های خود را ثبت می‌کردند. پژوهشگران نیز تغییرات وزن، فشار خون، قند خون ناشتا، تری‌گلیسرید و کلسترول HDL را بررسی کردند و در چهار مطالعه، کلسترول LDL نیز اندازه‌گیری شد.

در مجموع، افرادی که از TRE استفاده کردند، زمان روزانه غذا خوردن خود را حدود ۴ ساعت کاهش دادند و به‌طور میانگین ۴.۸ پوند، معادل حدود ۲.۲ کیلوگرم، وزن کم کردند. افرادی که در گروه بازه ۸ ساعته بودند، به‌طور میانگین حدود ۳.۷ پوند، معادل ۱.۷ کیلوگرم، بیشتر از گروه ۱۲ ساعته وزن کم کردند و کاهش وزن آنها در مقایسه با گروه کنترل نیز به‌طرز قابل توجهی بیشتر بود.

با این حال، پژوهشگران نتوانستند ارتباط ثابتی میان طول بازه غذایی و بهبود قند خون ناشتا، کلسترول HDL و LDL یا تری‌گلیسرید پیدا کنند. تنها تفاوت قابل‌توجه در شاخص‌های قلبی‌متابولیک این بود که گروه ۱۰ ساعته نسبت به گروه ۱۲ ساعته کاهش بیشتری در فشار خون سیستولیک داشت.

این مطالعه محدودیت‌هایی نیز داشت؛ از جمله تعداد کم شرکت‌کنندگان، کوتاه بودن دوره پیگیری و نبود اطلاعات درباره میزان کالری مصرفی. علاوه بر این، پنج کارآزمایی که پژوهشگران تحلیل کردند، کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده نبودند.

چنگ-هان چن، متخصص قلب و عروق که در این پژوهش مشارکت نداشت، گفت:

«ما هنوز در مراحل ابتدایی درک اثرات احتمالی غذا خوردن محدود به زمان بر سلامت هستیم.»

او تأکید کرد که برای مشخص شدن اینکه چه افرادی ممکن است از این روش سود ببرند و آیا TRE فراتر از کاهش وزن می‌تواند سلامت را بهبود دهد، مطالعات بزرگ‌تر و طولانی‌تری لازم است.

میر علی، متخصص جراحی و پزشکی چاقی، نیز با اشاره به کاهش وزن بیشتر در گروه ۸ ساعته گفت این اختلاف نسبتاً کم و تعداد شرکت‌کنندگان محدود است و بنابراین نتایج کاملاً قطعی نیستند. او افزود:

«غذا خوردن محدود به زمان می‌تواند مفید باشد، اما درباره اثربخشی آن و مدت زمان مناسب روزه‌داری، تفاوت قابل‌توجهی میان افراد وجود دارد.»

امتیازات

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

امتیاز شما به این مطلب چیست؟

ثبت دیدگاه

دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است!