دیابت سالهاست بهعنوان بیماریای شناخته میشود که میتواند به بخشهای مختلف بدن از جمله چشمها، کلیهها و اعصاب آسیب برساند. به همین دلیل، بیماران دیابتی بهطور منظم از نظر عوارضی مانند آسیب شبکیه، بیماریهای کلیوی و نوروپاتی تحت غربالگری قرار میگیرند. اما نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهند یکی دیگر از عوارض مهم دیابت، یعنی کمشنوایی، تاکنون تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.
پژوهشگران با بررسی و تحلیل نتایج ۲۹ مطالعه انجامشده بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ که بیش از ۱۷ هزار نفر را در نقاط مختلف جهان دربر میگرفت، دریافتند افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ بیش از دو برابر افراد بدون دیابت در معرض کمشنوایی بالینی قرار دارند. همچنین دادههای ۲۳ مطالعه نشان دادند حدود یک نفر از هر چهار فرد مبتلا به دیابت به کمشنوایی متوسط تا شدید مبتلاست؛ مشکلی که میتواند بر مکالمات روزمره تأثیر بگذارد و حتی افراد را نیازمند استفاده از سمعک کند.
به گفته دکتر مهویش نیسار، پژوهشگر فوقدکتری مرکز پژوهش شنوایی دانشگاه کوئینزلند و نویسنده ارشد این مطالعه، علت کمتر دیده شدن این عارضه، نبود برنامههای غربالگری منظم برای سلامت شنوایی در بیماران دیابتی است. او میگوید:
«آسیبهای چشمی، کلیوی و عصبی سالهاست مسیرهای مشخصی برای غربالگری در مراقبت از دیابت دارند و به همین دلیل هم پزشکان و هم بیماران به آنها توجه ویژهای دارند. اما بررسی شنوایی هرگز بهطور سیستماتیک وارد این پروتکلها نشده و در نتیجه از توجهها دور مانده است.»
نتایج این بررسی همچنین نشان دادند خطر کمشنوایی در برخی گروهها بیشتر است. افراد زیر ۶۰ سال مبتلا به دیابت تقریباً سه برابر همسالان سالم خود در معرض کمشنوایی متوسط تا شدید قرار داشتند. نکته قابلتوجه دیگر این بود که افزایش خطر تنها به افرادی که سالها با دیابت زندگی کردهاند محدود نمیشود؛ حتی کسانی که کمتر از ۱۰ سال از ابتلای آنها به دیابت گذشته بود نیز بیشتر با مشکلات شنوایی مواجه بودند. این یافته نشان میدهد آسیب به گوش ممکن است بسیار زودتر از آنچه پیشتر تصور میشد آغاز شود.
اگرچه این پژوهش علت دقیق این ارتباط را بررسی نکرده است، مطالعات پیشین نشان دادهاند که بالا بودن مداوم قند خون میتواند به رگهای خونی بسیار ظریف و اعصاب گوش داخلی آسیب برساند. این آسیبها بهتدریج خونرسانی و عملکرد حلزون گوش را مختل میکنند و معمولاً ابتدا باعث کاهش توانایی شنیدن صداهای با فرکانس بالا میشوند؛ روندی که اغلب آنقدر آهسته پیش میرود که فرد تا زمان ایجاد اختلال در مکالمات روزمره متوجه آن نمیشود.
دکتر نیسار در این باره میگوید:
«بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نباید منتظر بمانند تا کمشنوایی آنها شدید شود یا آن را صرفاً بخشی از روند طبیعی افزایش سن بدانند. خصوصاً اگر زیر ۶۰ سال هستید یا مدت زیادی از ابتلایتان به دیابت نمیگذرد، بهتر است درباره انجام آزمایش شنوایی با پزشک خود مشورت کنید.»
پژوهشگران معتقدند آزمایشهای استاندارد شنوایی ساده، غیرتهاجمی و کمهزینه هستند و میتوانند مانند معاینات چشم و کلیه، به بخشی از مراقبتهای روتین بیماران دیابتی تبدیل شوند. البته آنها تأکید میکنند این مطالعه تحلیل مطالعات گذشته بوده و تنها وجود ارتباط میان دیابت و کمشنوایی را نشان میدهد. با این حال، به باور محققان، شواهد موجود به اندازهای قوی هستند که غربالگری سلامت شنوایی را نیز در کنار سایر غربالگریها، در برنامههای مراقبتی این بیماران وارد کنند.
بیماری مرتبط
دیابت
بیماری دیابت یک بیماری شایع و مزمن است که با عدم تولید انسولین کافی و یا ناتوانی بدن در استفاده از انسولین، بر نحوه استفاده بدن ...
ثبت دیدگاه
دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید.